YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11880 E.  ,  2024/501 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararları istinaf merci tarafından mahkûmiyet kararları verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/168 Esas ve 2021/427 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/1140 Esas, 2021/1743 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanıkların üzerine atılı suçların sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 ucu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri, müdafii olmadan sanıkların savunmalarının alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna sanıkların savunma haklarının kısıtlandığına, müştekinin ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmediğine, tanık ... ve sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanıkların yararlandırılması neticesinde beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, müştekinin çelişkili beyanlarına dayanılarak hüküm kurulduğuna, tanık ...'nın mahkeme aşamasındaki beyanlarına itibar edilmediğine, mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine,
3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, diğer sanık ... ve müşteki ... arasında sözlü tartışma boyutunu aşan bir olayın meydana gelmediğine, çevre ... yerlerine ait kamera görüntüleri tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, tanık ...'nın mahkeme aşamasındaki beyanına itibar edilmemesinin hatalı olduğuna, sanık ...'ın savunmasının diğer sanıkların savunmaları ve tanık ...'nın mahkemedeki beyanları ile örtüştüğüne, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken müştekinin çelişkili beyanlarına dayanılarak mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,
4. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Müşteki ...'un sanıklardan ...'in dükkanına birşeyler almak için gittiği, alışverişten sonra dükkandan ayrıldığı, yaklaşık yarım saat sonra alkollü ve sarhoş bir şekilde tekrar dükkana gelerek, ...'i dışarıya çağırdığı, o sırada dükkanda ...'in oğlu ... ve kardeşi ... ile yine müşteri olarak gelen ...'ın da bulundukları ...'i dışarı çağıran müştekinin koluna girerek dükkanın biraz uzağına doğru götürdüğü, kendisine olan borcunu ödemesini isteyerek ...'le tartışmaya başladıkları, ...'e yönelik tehdit ve hakaret cümleleri sarfettiği, ...'in tişörtünün yakasını yırtığı ve saldırdığı, vurmaya çalıştığı, çıkan arbede sırasında sanık ...'in kardeşi olan ... ve oğlu ... ile sanık ...'ın, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, müştekiye tekme ve tokatla vurmak suretiyle ... tehlike geçirmesine duyularından veya organlarından birisinin işlevinin sürekli yitirilmesine (dalağının alınması) neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.
2. Müşteki soruşturma aşamasında sanıkların tümünün kendisine vurduğunu beyan etmiş, sanıklar aşamalarda suçlamayı inkar etmişler, tanık ... Kurt beyanı, olay tutanağı ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.11.2016 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, müştekinin 28.04.2016 tarihli ifadesinde, sanıklardan ...'in tekme ile vurarak kendisini yere düşürdüğünü, sonrasında ..., ..., ... ve ...'ın hep birlikte tekme ve yumrukları ile vurarak yaraladıklarına ilişkin beyanına, tanık ...'nın, dört sanığın da olay yerinde olduklarını, ...'un, ...'e yumrukla vurduğunu, sonrasında ortalığın karıştığını, tartışma sürerken eve çıktığını ifade etmesine ve bu beyanları doğrulayan müştekiye ait Adli Tıp raporunun içeriğine göre, eylemlerin sanıklar ...., ..., ... ve .... tarafından birlikte ve iştirak iradesi içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanıkların üzerine atılı suç için 5237 sayılı Kanun 'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son cümlesine göre öngörülen cezanın alt sınırı 5 yıl hapis cezasını gerektirdiğinden, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasının açık hükmü gereği sanıklara zorunlu müdafii atanmasının ve müdafii huzurunda savunmalarının alınmasının gerekmediği, savunma haklarının ihlal edilmediği anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/1140 Esas, 2021/1743 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un
289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.