YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11691 E.  ,  2024/3324 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/300 E., 2021/574 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/262 Esas, 2019/338 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/300 Esas, 2021/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; mağdurun ifadesi alınmadan karar verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğuna, tasarlamanın varlığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

B.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, mağdurun ifadesi alınmadan karar verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastının olmadığına, meşru savunmanın varlığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Sanığın babasına ait olduğu anlaşılan apartmandaki bir kısım dairelerin kiraya verildiği, tanık Yıldız'ın da bu dairelerden birinde ikamet ettiği, tanık ile katılan ...'in birliktelikleri sebebiyle bir dönem bu dairede beraber kaldıkları, aralarındaki anlaşmazlık sonucu ilişkinin sona erdiği ve katılanın daireden ayrılmak zorunda kaldığı, bu durumu hazmedemeyen katılanın, tanık Yıldız'ı kendisine ve apartmanda yaşayan diğer şahıslara zarar vermekle tehdit ederek rahatsız etmeye başladığı, tanığın başvurusu üzerine hakkında uzaklaştırma kararı alınmasına karşın apartmana gelmeye ve tanık ile apartmanın diğer sakinlerine rahatsızlık vermeye devam ettiği, sanık ile katılan arasında bu sebeple olay öncesinde de birkaç kez tartışma yaşandığı, katılanın apartmana gelişini önleyemeyen sanığın tanık Yıldız'dan evden taşınmasını istediği, olay günü de alkollü şekilde apartmana geldiği anlaşılan katılanın çatı katında yattığı, katılanın gelip gelmediğini kontrol etmek için gece saatlerinde üst kata çıkan sanığın, katılan ile karşılaştığı, aralarındaki kısa süreli sözlü tartışma sonrasında sanığın katılanı birden fazla kez bıçakladığı, katılanın darbenin etkisiyle merdivenlerden düştüğü, kendi imkanları ile binadan çıkarak ambulans çağırdığı ve hastaneye kaldırıldığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/300 Esas, 2021/574 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.