YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11614 E.  ,  2023/7413 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/138 E., 2021/1520 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, mağdur ...' in şikayet yokluğu nedeni ile açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2018 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/1520 Karar sayılı kararı ile mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının Temyiz İstemi, sanığın suçunun sübuta ermediğine bu bağlamda düşme kararının kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin isabetli bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'ın arkadaş oldukları, olay tarihinden bir gün önce sanıkların içinde bulunduğu bir grup ile ile temyiz dışı mağdur ... ve mağdur ...'ın içinde bulunduğu bir grup arasında halı saha maçında bir takım tartışmaların yaşandığı, suç tarihinde sanıkların camide namaz kılıp sokağa çıkmalarından sonra elbise almak amacıyla çarşıda bulunan mağdurlar ile karşılaştıkları, burada bir gün öncesinde yaşanan olay sebebiyle aralarında yine bir sürtüşme olduğu, mağdurların sanıklardan uzaklaşmak için koşmaya başladıkları, belli bir süre sonra ayrı yönlere ayrıldıkları, sanık ...'ın önce Mohamad'ı yakaladığı ve sırt kısmından yaraladığı daha sonra sanık ...'nın müşteki Nimetullah'ı sağ karın boşluğundan bıçakla yaraladığı ve olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda, temyiz dışı sanık ...'nın savunmasında, mağdurları bıçakladığını kabul ettiğini, sanık ... alınan savunmasında yaşanan olaylar sırasında kendisinin bir dahli olmadığını, sadece Mohamad'ı iteklediğini bunun dışında yaşanan olaylar ile bir alakasının olmadığını belirttiği, diğer sanık ...' nın da bu beyanı doğruladığı, sanığın yapmış olduğu bu eyleminin basit yaralama suçu kapsamında kalacağı, anılan suçun şikayete tabi suçlardan olduğu ve mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı anlaşılmakla, sanığın bu eylemi sebebi ile şikayet yokluğundan açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak tanık ve mağdur beyanlarına göre sanık ...'ın olay tarihinde saçlarını sarıya boyatmış olduğu, tanık Hamidullah'ın beyanından "arkamda sarı saçlı bir çocuk vardı o bıçaklamış olabilir" şeklinde mağdurun beyanda bulunduğunu ifade ettiği anlaşılmakla, sanık ...'ın Esas No : 2022/11614

mağdur Mohammad'ın yaralanması eylemine diğer sanık ... ile beraber katıldığı anlaşılmakla sanığın kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... ile birlikte temyiz kapsamı dışındaki sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2018 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/1520 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.