YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11419 E.  ,  2024/2980 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/298 E., 2021/689 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Van 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2018/20 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/298 Esas, 2021/689 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca uygulama maddesi yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına ve haksız tahrike ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; eksik ceza tayinine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma sebepleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfı Yönünden;
Dosya kapsamına göre; sanık ve katılan arasında, sanığın katılanın kızına karşı cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla husumet bulunduğu, görüntü kaydı içeriğine göre olay günü cadde üzerinde ayakta biriyle konuşan katılana arkadan yaklaşan sanığın, elindeki çekiçle katılanın başının arka bölgesine vurduğu, ilk darbe üzerine arkasını dönen katılanın kaçarak kendini savunmaya çalıştığı, birkaç kez daha bel bölgesinde vuran sanığın eylemini kendiliğinden sonlandırdığı olayda, Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.01.2019 tarihli raporunda katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğunun belirtildiği, sanığın birden fazla kez katılana vurmaya çalışmasına rağmen yalnızca ilk darbenin yaralanmaya sebep olduğu, eylemine devam etme imkanı olan sanığın çevreden bir müdahale olmaksızın olay yerinden uzaklaşığı anlaşılmakla, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu, yaralanmalarının niteliğine göre kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de;
Katılan hakkında düzenlenen Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 14.03.2017 tarihli adli raporunda parietal bölgede 1.5 cm açıklık olduğu, katılanın hayati tehlikesinin bulunduğu ve yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.08.2017 tarihli raporuna göre ise katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığının ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği, bu haliyle

mevcut raporların çelişkili ve hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm doktor raporları, tedavi evrakları, film ve grafilerinin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilip, mağdurdaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerindeki ölçütlere göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı raporu alındıktan sonra sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan tehlike ve zararın ağırlığı birlikte gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı başlıklarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/298 Esas, 2021/689 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.