YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11360 E.  ,  2023/7864 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yerel mahkemece verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı kaldırılarak, istinaf mercii tarafından ilk kez mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/453 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2020/248 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, basit yaralama suçunun cinsel saldırı suçunun unsuru olması nedeniyle ayrıca ceza verilemeyeceğine, şikâyetten vazgeçildiğine, düşme ya da ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, cezanın indirilerek seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ve mağdurun resmî nikahlı evli oldukları, olay günü sanığın cinsel ilişki teklifini mağdurun kabul etmemesine sinirlenen sanığın mağduru darp ederek cinsel saldırı teşebbüsünde bulunduğu olayda, mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ancak; basit yaralama eyleminin cinsel saldırıya teşebbüs suçunun unsuru olduğu kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, adlî muayene raporları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Mağdur hakkında düzenlenen adlî muayene raporuna göre; mağdurun yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebileceğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu gerçekleştirmeye yönelik eylemleri dışında, mağdurun vücut bütünlüğüne yönelik başkaca yaralama fiillerinin bulunması halinde nitelikli cinsel saldırı suçu yanında ayrıca kasten yaralama suçunun da oluştuğu kabul edilmelidir. Somut olayda, oluşa, mağdurun üstünlük tanınan beyanlarına ve adlî rapor içeriğine göre; sanığın mağdurun direncini kıramayacağını, cinsel saldırıyı tamamlayamayacağını anladıktan sonra da mağdurun ailesini arayarak yardım istemesine sinirlenerek mağduru darp etmeye devam ettiği, bu eyleminin cinsel saldırı suçunu gerçekleştirmeye

yönelik olmadığı anlaşılmakla, sanığın sabit görülen fiiliyle nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs fiili yanında ayrıca eşe karşı basit yaralama suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanığın cinsel saldırı suçunu gerçekleştirmeye yönelik eylemleri dışında da mağduru darp ettiği anlaşıldığından, bu eylemlerin cinsel saldırı suçunun unsuru kapsamında değerlendirilemeyeceği ve takibinin de şikâyete tabi olmadığı, bu nedenle düşme ya da ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2020/248 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.