YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11326 E.  ,  2023/8268 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan Kurum vekili, sanık müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/173 Esas, 2020/555 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/928 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık müdafilerinin temyiz istemi; suç vasfının taksirle yaralama olarak belirlenmesi gerektiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile mağdurun resmî nikâhlı evli oldukları, suç tarihinde mağdurun kendisine yalan söylediğini düşünen sanığın, mağdur ile tartıştığı ve mağduru yumruk ve tekme ile vurmak suretiyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 15.11.2019 tarihli ve 2019/4058 numaralı; "...Yaralanmasının; 1-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif yaralanma olmadığı... 3-Yaşamını tehlikeye soktuğu... şahısta saptanan kırığın; hayat fonksiyonlarını orta (3/6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımları, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile mağdurun karı koca oldukları, sanığın kayınvalidesi ile yaşadıkları maddi sorunlar nedeniyle eşinin, annesi ile kendisinden habersiz görüşmesini istemediği, olay tarihinde de mağdurun sanıktan kardeşi ile birlikte hastaneye gitmek için izin aldığı, sanığın bir süre sonra mağdurun kardeşini arayıp hastaneye gidip gitmediklerini sorduğu, mağdurun kardeşinin hastaneye gitmediklerini söylemesi üzerine sanığın bu defa mağduru aradığı, mağdurun sanığa kardeşi ile birlikte hastaneye gittiklerini söylediği, sanığın mağdura kardeşi ile birlikte hastaneye gitmediklerini öğrendiğini söylemesi üzerine mağdurun bu defa annesine gittiğini söylediği, sanığın da bunun üzerine sinirli bir şekilde kayınvalidesinin evine gelerek önce eline aldığı sopa ile pencere camını kırdığı, ardından kayınvalidesi ile arbede yaşarken mağdurun kapıyı açması üzerine hızla eve girip mağdura tekme, tokat ve yumruk atmak suretiyle mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesince temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı bulunduğu ve istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden hüküm kurulduğu, kurulan hükümde olay nedeniyle mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasının mahiyeti, suçun işleniş biçimi, zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 2 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve sanığın aşamalarda mağduru darp etmediğini, aralarında itiş kakış yaşandığını beyan ederek suçlamayı kabul etmediği, olay esnasında mağdurdan sanığa yönelik haksız eylem teşkil edecek bir davranışın bulunmadığı, mağdurun annesinin evine gittiğini söyleyemeyecek kadar zor durumda bulunduğu ve annesinin evine gitmesinin de sanık yönünden haksız tahrik oluşturmayacağı, kaldı ki sanığın da mağduru bu nedenle darp ettiğine ilişkin bir savunmasının bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mağdurun olayın akabinde alınan beyanı ile uyumlu tanık Ayşe'nin kolluk ifadesi uyarınca eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının ağırlığı ile amaç ve saiki dikkate alındığında üst sınırdan ceza tayinini gerektirir bir neden bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan Kurum vekilinin ve sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/178 Esas, 2021/928 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince ve sanık Esas No : 2022/11326

müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.