YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/11039 E.  ,  2024/2797 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2804 E., 2021/1119 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2018/592 Esas, 2019/221 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesisinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2019/2804 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indiriminin oranına ve meşru müdafaaya ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, cezanın yetersiz olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan ... ile sanık ...'ın 29/10/2018 günü olay yerinde karşılaştıkları, aralarında tartışma çıktığı, kavgaya dönüşen tartışmanın sonunda katılan ...'in elindeki demir çubukla sanık ... Kaşrağ'ı Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02/11/2018 tarihli ve 25179 sayılı raporuyla sabit olduğu üzere basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaraladığı, bunun üzerine sanık ...’in katılan ...’i, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 07.11.2018 tarihli ve 1506 sayılı raporuyla sabit olduğu üzere bıçakla, karın ve sol meme bölgesi gibi hayati bölgeleri de kapsayacak şekilde, birden çok kez olmak üzere, ...'in hayatını tehlikeye sokan, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayan şekilde yaralayarak, olay yerinden kaçarak evine gittiği, olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Olaya ilişkin tutanaklar, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Ankara Şube Müdürlüğü Tarafından Düzenlenen 02.04.2021 tarihli rapor, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Ankara Şube Müdürlüğü Tarafından Düzenlenen 02.11.2018 tarihli rapor, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Taraflarla aynı mahallede oturan ... ve eşi ...'nın bal kabaklarının çalındığı, bu hırsızlığı ...'in çocuklara yaptırdığını düşündüklerinden bu konuyla ilgili olarak ... ve eşi ...'nın, ... ile konuştuklarını gören ...'ın yanlarına gidip konuşmaya dahil olduğu; konuşma esnasında Muhammet'in, ...'i kast ederek "bir insanın çocuğu neyse ailesi odur, ailesi neyse çocuğu odur" demek suretiyle aşağılayıcı şekilde konuştuğu, bu sebeple taraflar arasında tartışma çıktığı,

tartışma çıkması üzerine ... ve eşi ...'nın olay yerinden ayrıldıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ...'in elinde bulunan demir çubuk ile Muhammet'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, Muhammet'in de belinde bulunan bıçağı çıkartarak ...'i birden fazla kez bıçakladığı, bu eylem neticesinde ...'in iç organlarında hasar oluştuğu, hayati tehlike geçirmesine neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, olayı gören ...'in anne ve babası ile etraftan toplanan kalabalık bir grubun taş atmaya başlaması nedeniyle Muhammet'in kaçarak evine sığındığı, olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Ankara Şube Müdürlüğü tarafından Düzenlenen 02.04.2021 tarihli rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın olay esnasındaki ve sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, taraflar arasında meydana gelen tartışmanın kavgaya dönüşmesi nedeniyle haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2019/2804 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.