YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10983 E.  ,  2024/3994 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2249 E., 2020/2470 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs
ASIL KARARLAR : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları
EK KARAR : Temyiz istemlerinin reddi kararı
EK KARARI TEMYİZ EDEN : Sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması, kısmî temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama, mağdur ...'yı hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs, mağdurlar ... ve Yıldırım'a yönelik silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarından kurula hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/2249 Esas 2020/2470 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1-2. fıkraları uyarınca temyiz istemlerinin reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği saptanmıştır.

Ek karar yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.01.2021 tarihli ve 2020/2249 Esas 2020/2470 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir.

Asıl kararlar yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli 2018/5 Esas 2020/79 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/2249 Esas, 2020/2470 Karar sayılı Asıl Kararı ile sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/2249 Esas, 2020/2470 Karar sayılı Ek Kararı ile sanık hakkında;
1. Mağdur ...'ı kasten yaralama, mağdurlar ... ve Yıldırım'ı silahla tehdit, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı,
2. Mağdur ...'yı hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs eyleminden verilen beraat kararına karşı,
Sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296/1. fıkrası uyarınca “temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ek kararın kaldırılması ve sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya Esas No : 2022/10983

adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında 5271 sayılı Kanun’un 286/3. fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin ek karara ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Sanık hakkında Silahla Tehdit, Kasten Yaralama, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmaya Teşebbüs, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan 1. paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/2249 Esas 2020/2470 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan 2. paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/2249 Esas, 2020/2470 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2024 tarihinde karar verildi.