YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10963 E.  ,  2024/2820 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/158 E., 2021/30 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2017/496 Esas, 2019/705 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2010/158 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; aleyhe bozma yasağına hukuka aykırı olarak uyulmadığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suçun vasfına, meşru savunmada sınırın aşılması yasal koşullarının oluştuğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan ... ve sanık ...'nin arkadaş oldukları, olay günü katılanın kiraladığı araç ile Eskişehir iline gittikleri ve birlikte alkol aldıkları, Çifteler ilçesine geri dönmek istedikleri fakat alkollü olmaları sebebiyle aracı kullanması için tanık Suat'ı katılanın aradığı, tanık Suat'ın bir süre sonra katılan ve sanığın yanına geldiği ve araca kullanmak için bindiği, tanık Suat'ın araçla bir müddet ilerledikten sonra trafik polislerinin aracı durdurduğu ve tanık Suat'ın ehliyetinin olmaması üzerine trafik cezası yazdıkları, trafik cezası yazılmasından dolayı katılanın sanığı sorumlu tuttuğu ve aracın içerisinde sanığa eli ile vurduğu, katılanın sevk ve idaresindeki araç ile Eskişehir ilinden Çifteler ilçesine geldikten sonra katılanın sanığı Çifteler ilçesinde bulunan Sakarya İlköğretim Okulunun önünde araçtan indirdiği, daha sonra katılanın tanık Suat ile Sakaryabaşı mesire alanına giderek orada alkol aldığı, tanık Mustafa'nın katılanı telefonla aradığı ve araç kiralamadan aracı teslim almak için geldiklerini söylemesi üzerine katılanın tanık Suat ile aracı teslim etmek için çarşı içerisinde bulunan olayın meydana geldiği marketin önüne araç ile gittiği, sanığın ise araçtan indikten sonra evine gittiği ve bir müddet sonra evden aldığı bıçak ile katılanı bulmak için evden ayrıldığı, bu sırada katılanın kiralık araç ile market önüne geldiği ve

araç içerisinde bulunan boş şişeleri ve çöpleri boşalttığı sırada sanığın elinde bulunan öldürmeye elverişli bıçak ile katılana birkaç kez vurduğu ve koşarak oradan uzaklaştığı, katılanın bıçakla sanık tarafından yaralanmasını müteakip katılanın belinde bulunan silahla, oradan kaçarak uzaklaşmaya çalışan sanığın arkasından koştuğu ve bir kaç el arkasından ateş ettiği şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, katılan hakkında Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.01.2021 tarihli rapor ile Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sağlık, Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 03.10.2019 tarihli rapor, sanık hakkında Çifteler Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 25.02.2016 tarihli rapor, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de; katılan ve sanık arasında kısa süre önce oluşan husumetin varlığı, sanık tarafından kullanılan suç aletinin niteliği, darbe sayısı, sanığın eylemine katılanın üzerinde silah taşıdığını bilmesinden kaynaklı çekincesi nedeniyle son vermiş bulunduğu, yaralanmanın derecesi ve hayati vücut bölgelerinin özellikle hedeflenmiş olduğu, katılanın en az iki ayrı yaşamsal tehlike geçirmiş bulunduğunun gözetilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımının doğru bir biçimde belirlendiği, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal koşullarının oluşmadığı aleyhe istinaf başvurusunun bulunması nedeniyle sanık hakkında daha ağır bir cezaya hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2010/158 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı

olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.