YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10962 E.  ,  2024/2728 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/206 E., 2021/1870 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2018/180 Esas, 2020/174 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/206 Esas, 2021/1870 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar
müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun sabit olmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın kast olmaksızın aşılmasına ilişkin hükümlerinin uygulaması gerektiğine, sanığın suça iştirak etmediğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiin temyiz istemi özetle; suçun sabit olmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın kast olmaksızın aşılmasına ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suça iştirak etmediğine ve haksız tahrike ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ... ile sanık ...'in kardeş olduğu, ... ile ... arasındaki ittilaftan dolayı tarafların konuşmak düşüncesiyle bir araya geldiği, aralarında kavganın yaşandığı, bu sırada olay yerine gelen ...'in ele geçirilmeyen bıçak ile ...'ün sırtına bir kez vurduğu, ...'ün arkasına dönmesini fırsat bilet ... ...'ün sırtına iki kez bıçak sapladığı, bunun üzerine ...'ın yerden aldığı taş ile müşteki sanık ...'in yüzüne vurduğu, yaşanan tartışma ve kavga neticesinde İzmir Dr. Suat Seren Göğüs Hastalıkları Hastanesinden 25.11.2013 tarihinde alınan doktor raporunda, ...'ın yaralanması neticesi hayati tehlikeye geçirdiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığının anlaşıldığı, kardeş olan sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek öldürmeye elverişli bıçaklar kullanarak müşteki sanık ...'ın sırtından üç ayrı bıçak darbesi ile yaraladıkları, ...'ın sanık olan kardeşlerden kaçarak kendisini kurtardığı kabul edilmiştir.

2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, yaralanmaya ilişkin kati rapor, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştirilen ve düzeltilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 01.07.2021 tarihli raporuna göre katılanda meydana gelen yaralanmalardan sağ göğüs
yarımında tarif edilen sağ hemopnömotoraksa neden olan iki adet kesici-delici alet yarasının ayrı ayrı ve müştereken basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde, sırtta sol göğüs yarımında tariflenen yumuşak doku seyirli bir adet kesici- delici alet yarasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmayacak şekilde olduğu, sanıkların eylemlerine kendiliğinden son vermediği, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaralanmanın katılanın yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olması, hususları da dikkate alındığında sanıkların kastının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından beraber gerçekleştirilmesi karşısında her bir sanığın müşterek fail olarak sorumlu tutulmasındaki kabulün doğru olduğu, somut olayda yasal koşulları gerçekleşmediğinden sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunmadığı ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanma imkanının olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/206 Esas, 2021/1870 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.