YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10928 E.  ,  2024/3045 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/173 E., 2021/578 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/22 Esas, 2019/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/173 Esas, 2021/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa, savunma hakkının ve adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine, haksız tahrik indirim oranına ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın tanık Hacer ile 30.07.2015 tarihinde evlendikleri, ancak tanığın sanığı evliliklerinin ilk aylarında katılanla aldattığı ve sanıkla tanığın bir süre ayrı yaşadıktan sonra 17.11.2016 tarihinde boşandıkları, katılanla tanık Hacer'in ise 08.12.2017 tarihinde evlendikleri, sanığın boşandıktan sonra Çorlu'dan ayrıldığı, olay günü arkadaşlarını görmeye geldiği, onlarla birlikte alkol aldıktan sonra tesadüfen katılan ile sanığın çalıştığı çiğ köfteci dükkanının yanındaki kokoreççi dükkanına geldikleri, sanığın burada eski eşi tanık Hacer ile katılanı görmesi üzerine oturduğu masadan kalkarak üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabanca ile katılanın arkasından giderek ateş etmeye başladığı, katılanın kaçarak civardaki dükkanlara girip çıktığı ve kaçarken sendelediği, bu sırada sanığın katılana ateş etmeye devam ettiği, yaklaşık 5 dakika boyunca kaçma kovalamaca sürdüğü, son olarak tanık Tarkan'ın sanığın katılanın peşinden gitmesini engellediği, katılanın bu sebeple, hayati tehlike geçirmeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırıkların hayat fonksiyonunu (3). derece etkileyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, savunma hakkının ve adil yargılanma hakkının ihlâl edilmediği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılandaki yaralanmanın niteliği, hedef alınan bölgeler dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanığın eyleminin ardından meydana gelen

sonucu engellemeye yönelik herhangi bir eylem ve davranış içerisine girmediğinden gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılanın hayati tehlikeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırıkların hayat fonksiyonunu (3). derece etkileyecek, yüzde sabit ize ve duyu veya organ kaybına neden olmayacak şekilde yaralandığı olayda; öldürmeye teşebbüs suçundan 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, daha vahim olayların da varlığı dikkate alındığında, alt ve üst sınır arasında makul bir ceza yerine, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayin edilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/173 Esas, 2021/578 Karar sayılı kararının "fazla ceza tayini" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.