YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10909 E.  ,  2024/2799 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/407 E., 2021/17 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2017 tarihli ve 2017/288 Esas, 2017/265 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2018/2505 Esas, 2020/2306 Karar sayılı ilâmı ile; "Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, sanık hakkında daha önce verilen ve bozma kararına konu edilen hükme yönelik karşı temyiz bulunmadığı halde CMUK'un 326/son maddesine aykırı olarak ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2021 tarihli ve 2020/407 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Aralarında husumet bulunan sanık ... ile temyiz dışı katılan ...'ın olay günü karşılaştıkları, aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın ...'ı BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın oradan ayrılıp temyiz dışı sanık ...'ın yanına gittiği, sanık ...'nın yanına av tüfeğini alarak ... ile birlikte bindiği araçla geri geldiği, ... ile karşılaştıkları sırada sanığın av tüfeğiyle yakın mesafeden ... ve hemen yanındaki mağdur ...'a doğru üç kez ateş ederek temyiz dışı mağdur ...'ın hayatî tehlike geçirmesine, mağdur ...'ın ise sağ skapula bölgesine isabet eden saçma tanesi sonucu hayatî tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek düzeyde yaralanmasına neden olduğu olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Olaya ilişkin tutanaklar, mağdur hakkında düzenlenen adlî muayene raporları, uzmanlık raporları, sabıka kayıtları, sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin temyiz sebebi yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Düzeltme Yönünden
Mahkemece 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın 11 ay 7 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2021 tarihli ve 2020/407 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının uygulandığı paragraf çıkartılarak yerine “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle sanık hakkında hükmolunan 10 yıl hapis cezasının 11 ay 7 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.