YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10907 E.  ,  2024/4463 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2085 E., 2021/2202 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2020 tarihli ve 2019/286 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2020/2085 Esas, 2021/2202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, taksirle yaralamadan sorumlu tutulması gerektiğine, meşru savunmaya, sanık hakkında şikayetten vazgeçildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE
Olay günü sanık ...'in gece arkadaşlarıyla alkol aldığı, eve giderken arkadaşı tanık G.B'nin katılan ... ve tanık F.Ç. ile konuştuğunu gördüğü ve aracı durdurduğu, herhangi bir sıkıntının olup olmadığını sorduğu, tanık G.B'nin sıkıntı olmadığını söylemesi üzerine yanlarından hızlı bir şekilde ayrıldığı, bunun üzerine katılan ...'ın kullandığı araç ile yanında bulunan arkadaşı tanık F.Ç ile birlikte sanığın takip ettiği, sanığın bunu fark edip fren yaptığı, katılanın duramayarak sanığın aracına arkadan vurduğu, sanığın yoluna devam ettiği, katılan ve tanık F.Ç'nin yine sanığı takip ettiği ve ileride her iki aracın da durduğu, tarafların araçtan indiği, her iki tarafın da alkollü olduğu ve aralarında tartışma çıktığı, sanığın silahını ateşlediği, bu atışın kimseye isabet etmediği, taraflar arasında arbede çıktığı, sanık ...'in ikinci kez ateşlediğinde ise katılanın yaralandığı, bu sırada katılan ...'ın elinde bulunan silahtan sayılan bıçak ile sanığı bacağından yaraladığı, Oktay'ın silahla yaralanması üzerine sanık ...'in olay yerinden kaçtığı, sanığın eve vardığında bacağının yaralandığını fark ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın mağdurla aralarında çıkan karşılıklı kavga sırasında öldürmeye elverişli olan tabancayla mağdurun hayati önem arz eden karın bölgesine ateş ettiği, sanık ile mağdurun hareketli şekilde birbirleriyle kavga ettikleri sırada kurşunun batına nafiz olmaksızın karın bölgesinde çeşitli yaralanmalara neden olarak uyluğa girdiği, sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçun şikâyete tabi olmadığı, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2020/2085 Esas, 2021/2202 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.