YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10867 E.  ,  2024/3498 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1968 E., 2021/1450 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2020 tarihli ve 2019/264 Esas, 2020/37 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1., 35/2., 29/1., 62., 58., 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2020/1968 Esas, 2021/1450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1., 35/2., 29/1., 62., 58., 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suçun vasfına, sanığın kusursuz olduğuna,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü sanık ... ve mağdur ...'nin, tanık Hasan'ın işlettiği büfede karşılaştıkları, aralarında alacak verecek meselesinden tartışma çıktığı, sanığın mağdura "neden benim telefonlarıma cevap vermiyorsun, neden borcunu ödemiyorsun" dediği, tanık Hasan'ın "yapmayın ayıptır" diyerek sanık ile mağdur arasındaki tartışmayı sonlandırmak istediği, sanık ve mağduru dışarı çıkardığı, dışarıda da devam eden tartışmada sanığın alacağını istemesi üzerine mağdurun sanığı ittirerek "şerefsiz, parayı vermiyorum" şeklinde hakarette bulunduğu, bunun üzerine, sanığın üzerinde bulunan öldürmeye elverişli tabancanın atım yatağına fişek sürdükten sonra mağdurun üzerine yürüdüğü, bu esnada olay yerinde bulunan tanık Burhan'ın araya girip sanığa engel olmaya çalıştığı, aynı zamanda mağdurun da sanığa yaklaşarak saldırıdan kurtulmaya çalıştığı sırada, sanığın mağdurun sol göğüs ve sol uyluk bölgelerine iki kez ateş ettiği, tanık Burhan ve yaralanan mağdurun engelleme davranışlarına rağmen sanığın tabanca içerisinde bulunan tüm fişekleri ateşlediği, ancak bunların mağdura isabet etmediği, mağdur ve tanık Burhan'ın sanığı yere yatırarak sanığın eylemini sonlandırdıkları olayda, mağdur hakkında Osmaniye Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 05.04.2019 tarihli rapora göre mağdurda göğüs bölgesinde meydana gelen karaciğer, abdominal aorta ve böbrek perforasyonuna (delinme) neden olan yaralanmanın mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeycek nitelikte olduğu, bacak bölgesindeki yaralanmanın ise hayati tehlike oluşturmadığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içeriğine göre sanığın saldırısının mağdur ve yanlarında bulunan tanık tarafından engellenmeye çalışılmasına rağmen sanığın, mağdurun hayati bölgelerini hedef alarak ateş ettiği olayda, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu ve suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre sanığın mağduru 7.65 mm çaplı tabanca ile ateş ederek göğüs ve uyluk bölgesinden, hayati tehlike geçirecek şekilde ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez ölçüde iki isabetle yaraladığı olayda, "9 yıldan 15 yıla" kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek makul düzeyde bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde üst sınıra yakın olacak şekilde 14 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi "teşebbüsün derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2020/1968 Esas, 2021/1450 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.