YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10858 E.  ,  2024/4467 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1075 E. 2021/1986 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2019/236 Esas, 2020/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-g, 35/2, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/1075 Esas, 2021/1986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüs sebebiyle belirlenen ceza miktarının sanığın eylemi ve katılanda meydana gelen zarar ile orantısız olduğu, eksik ceza tayin edildiği şeklindeki eleştiriyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmaya ve delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; İzmir Katip Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin sanığın geçmişe dönük tedavilerine ilişkin raporlarına göre, sanığa farklı tarihlerde organik olmayan psikoz, paranoid şizofreni teşhisi konduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından; sanığın önceki rapor ve tedavi evrakları da eklenerek tüm tahkikat dosyası ile birlikte Adlî Tıp Kurumuna sevk edilmesi, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, suç tarihinde işlediği ''nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs'' fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki mevcut olması halinde, sanığın Adlî Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yetersiz raporlar hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan mahkumiyetinin 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçuna ilişkin olduğu ancak anılan hükmün kesinleşmesinden sonra 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ve 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde yapılan değişiklikler üzerine 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Olaya ilişkin görüntülerin yer aldığı anlaşılan CD'nin dosya arasında bulunmadığı, görüntülerin incelenmesi amacıyla dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere "eksik araştırma" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/1075 Esas, 2021/1986 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.