YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10842 E.  ,  2024/3827 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/137 E., 2021/281 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.02.2002 tarihli 2003/116 Esas, 2003/186 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında katılan Mustafa'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.03.2003 tarihli ve 2002/3009 Esas, 2003/191 Karar sayılı kararı ile "suçun sabit olduğu gerekçesiyle" bozulmasına karar verildiği,

2. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2003 tarihli 2003/116 Esas, 2003/186 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448/1, 62/1, 51/1, 31, 33. maddeleri uyarınca 12 yıl ağır hapis cezası ile mahkûmiyetine dair hükmünün temyiz edilmeksizin 26.02.2004 tarihinde kesinleştiği,

3. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2016 tarihli 2003/116 Esas, 2003/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyarlama yargılaması sonucu katılan Mustafa'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 02.04.2021 tarihli ve 2020/4798 Esas, 2021/5898 Karar sayılı ilâmı ile özetle "gerekçe ve kabul olmadan hüküm kurulmuş olması, savunma hakkının kısıtlanması, hatalı değerlendirme ile eksik ceza tayin edilmesi" hususlarından bozulmasına karar verildiği,

4. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2021 tarihli 2021/137 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyarlama yargılaması sonucu katılan Mustafa'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, hükümlünün beraati gerektiğine, öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmaya ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, 765 sayılı ve 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulandıktan sonra ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği düşünülmeden somut karşılaştırma yapılmaksızın, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan "somut karşılaştırma yapılmamış olması" nedeniyle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2021 tarihli 2021/137 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.