YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10640 E.  ,  2023/2815 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararlarının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/11459 Esas, 2019/6977 Karar sayılı kararı ile " sanıkların eylemlerinin yağma suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirilmesi gerektiği" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2019 tarihli ve 2019/294 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararı ile sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 148 ... maddesi birinci fıkrası, 149 uncu maddesi birinci fıkrası (a) ve (c) bentleri kapsamında "yağma" suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan, "görevsizlik" kararı verilerek dosyanın görevli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2019/639 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayinine, haksız tahrik sebebiyle yapılan indirimin yetersizliğine, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar ile katılan ...'in ceza infaz kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, olay tarihinde taraflar arasında tespit edilemeyen bir nedenle tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların katılana elleriyle vurmak suretiyle darp ettikleri, tartışmanın devamında birlikte hareket eden inceleme dışı sanık ... ve sanık ...'ın katılanı tuttukları, sanık ...'in ise elinde bulunan bıçağı katılanın boğazına sürtmek suretiyle katılanı yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıklar aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Katılan her aşamada sanıkların kendisini birlikte darp ederek bıçakla yaraladıklarını beyan etmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü olan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamanı tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

6. Mahkemece Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/11459 Esas, 2019/6977 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan beyanı ile uyumlu adli muayene raporu ve bir kısım tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarında katılan ile sanıkların kavga ettiklerine dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporu ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak orantılık ilkesi gereğince sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, her iki tarafın birbirini suçladığı bir sebebten taraflar arasında tartışma çıkması üzerine sanıkların eylemlerini gerçekleştirdiği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi sebebiyle Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih 2002/4-238 Esas ve 2002/367 Karar sayılı kararı gereğince bu durumda haksız tahrik yönünden oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanarak asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak Mahkemece belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanıkların mükerrir olmaları, kasıtlı suçlardan 3 aydan fazla mahkumiyetlerinin bulunması hususlarının Mahkemece değerlendirilerek sanıklar hakkında erteleme ve seçenek yaptırımların uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2019/639 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.