YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10542 E.  ,  2023/5773 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/975 E., 2020/1342 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen "3 yıl 4 ay hapis cezası"na yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kararın kaldırılarak sanık hakkında "4 yıl 12 ay hapis cezası"na hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında verilen cezanın artırıldığı, kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2018 Tarihli ve 2018/202 Esas, 2018/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 09.09.2020 Tarihli ve 2019/975 Esas, 2020/1342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe), katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmesi gerektiğine, haksız tahrike, vekalet ücretine, sanığın temyiz sebepleri meşru savunmaya, haksız tahrike, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın olay günü katılana ait alkollü iş yerine eğlenmek için gittiği, burada iş yeri çalışanları ile aralarında sözlü tartışma çıkması üzerine iş yeri çalışanlarının katılanı çağırdığı, katılan ile sanığın konuşmaya başladıkları sırada katılanın sanığa kafa atması üzerine sanığın bıçakla katılanı yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir. Sanık ve katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporları, CD görüntüleri ve bu görüntülerin incelenmesine ilişkin tutanak dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekliliği nedeniyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın beyanları ile uyumlu adli muayene raporuyla saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, saldırı ve savunmanın orantısızlığı karşısında meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir
husumet bulunmadığı, ani gelişen kavga ortamında sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği birlikte değerlendirildiğinde eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yazılı delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasında ve vekalet ücretine yönelik uygulamada isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 09.09.2020 Tarihli ve 2019/975 Esas, 2020/1342 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.09.2023 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Olayın oluş şekline, sanık hakkındaki doktor raporuna, katılanın sanığın göğüs kısmına kafa atmaktan ibaret eylemine göre sanık hakkında (1/4) oranında haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken (1/3) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini doğru görülmediğinden, Sayın çoğunluğun onamaya ilişkin uygulamasına katılmıyorum.