YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10452 E.  ,  2023/2725 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre Esas No : 2022/10452

çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/5181 Esas, 2020/10098 Karar sayılı kararı ile; mağdurda meydana gelen yaralanma neticesi nazal fraktüre neden olduğunun belirtildiği ancak oluşan kemik kırığının derecesinin tespiti için rapor alınması gerektiği, haksız tahrikten asgari oranda indirim yapılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesini yeniden değerlendirilmesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi gereği sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/457 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 son maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde mağdur ...’in sanık ...’ya hitaben "senin ananı avradını sinkaf ederim, senin verdiğin paranın a… k… " diye hakaret etmesi üzerine sanık ...’nın katılan ... ‘e sinirlenerek vurduğu ve onun kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanık suçunu tevilli kabul etmiştir. Mağdur ... ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılan ...'in yaralanmasına ilişkin Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.01.2021 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ...'nın katılanın kendisine hakaret etmesi üzerine katılana sinirlenerek vurmak suretiyle yaraladığının saptandığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan adli tıp raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, kanıtlanan eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/457 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.