YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10125 E.  ,  2023/5330 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/66 E., 2021/383 K.
SUÇ : 24.08.2014
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 Tarihli ve 2015/566 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis
cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 Tarihli ve 2015/566 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.01.2021 Tarihli ve 2020/16305 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin adli tıp kriterlerine uygun rapor aldırılması gerekliliği, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılması sırasında artırım oranın hatalı belirtilmesi, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 Tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birini fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması sureti ile cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri suç kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdurun yakın arkadaşı olan inceleme dışı sanık ... ile birlikte sanık ...'in işlettiği ... Mahallesi ... sokak üzerinde bulunan iş yerine gittikleri, burada mağdur ile sanık arasında sanığın ...’a uyuşturucu madde satması nedeniyle tartışma çıktığı, akabinde sanığın tencere ile vurarak mağduru yaraladığı kabul edilmiştir.
2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemini silahtan sayılan tencereyle gerçekleştirmesi nedeniyle cezanın 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının c ve son bentleri gereği 5 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesini suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Sanığın suç kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından bilerek, isteyerek yaralama kastıyla gerçekleştirildiğinin mağdur beyanları ile alınan adli muayene raporlarıyla saptandığı, meşru savunmanın şartlarının oluşmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri sebebi dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 Tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/383 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kazanılmış hakkın gözetilmesi sırasında uygulama maddesi olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gösterilmemesi ve sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken "5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan maddi hata nedeniyle Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 Tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/383 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılan paragraf hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.09.2023 tarihinde karar verildi.