YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10034 E.  ,  2024/2710 K.
"İçtihat Metni"
D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3796 E. 2020/2270 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında katılan ...'ya karşı olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; ilk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 tarih 2018/239 Esas ve 2019/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
A. Katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
B. Katılan ...'ya karşı olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 14 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2019/3796 Esas, 2020/2270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında;
A. Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
B. Katılan ...'ya karşı olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 14 gün

hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın hedef gözetmediğine, delil değerlendirmesine, sanığın suç işleme kastı olmadığına, sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, kararın gerekçesiz olduğuna, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, meşru savunmaya,
B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunulması gerektiğine, haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç delillerinin gizlendiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü Giresun ili Tirebolu İlçesinde katılan ...'nın sanık ...'nın evinin önünden geçtiği esnada sanık ...'nin katılana "bir bak buraya set yaptım kardeşin burdan arabayla hızlı geçiyor artistlik yapmasın adam gibi geçsin adam gibi olsun" dediği, katılanın bunun üzerine sanığa "sen yoldan geçen herkese karışıyor herkesi rahatsız ediyorsun" dediği, sanığın katılanı itmesi ile birlikte arbede yaşandığı, sanık ...'nin kendi evine doğru yöneldiği, katılan ...'in ise kendi evine doğru gittiği, sonrasında sanık ...'nin hedef gözetmeksizin ele geçirilemeyen silah ile katılan ...'in babası olan katılan ...'nın evine doğru yaklaşık 6-7 el ateş ettiği, sanık ...'nin ateş etmesi neticesinde katılan ...'nın sağ bacak yan bölgesine mermi çekirdeği isabet ettiği, katılan ...'nın bacağında oluşan kırığın hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek şekilde yaralandığı, sanığın ateş etmeyi kendiliğinden kestiği olayda sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile katılanların Tirebolu ilçesinin Yukarıboğalı köyünde komşu oldukları, olay öncesinde sanığın beyanlarına göre katılan ...'nın hayvanlarının mısır tarlasına girmesi sebebiyle aralarında tartışma yaşandığı, ...'nın ise katılanın oğlu olup İstanbul'da yaşadığı, kurban bayramı dolayısıyla babasını ziyarete geldiği, akşama doğru katılan ...'in bahçede bulunan annesinin yanına gitmek üzere sanığın evinin önündeki yoldan geçerken sanığın katılana "ben buraya set yaptım kardeşin buradan hızlı geçiyor artistlik yapmasın" dediği, katılan ...'in de sanığa bu şekilde herkesi rahatsız ettiğini belirttiği ve tartıştıkları, karşılıklı itiştikleri, küfürleştikleri, sanığın eline geçirmiş olduğu fındık küreği ile katılana vurduğu, katılanın küreği elinden aldığı, sanığın eşininde orada olduğu ve katılana vurduğu, bu sırada eve koşan sanığın silahı aldığı, katılanın durumu farkederek koşmaya başladığı ve kucağındaki çocuğu katılan babası Mustafa'ya verdiği, eve koşan sanığın Ahmet'e hitaben "seni öldüreceğim" dediği ve silahı alıp geldiği, sanığın yaklaşık 30-35 metreden katılan ...'i hedef alarak

10-12 el ateş ettiği, o sırada katılan ...'e yakın olan katılan ...'nın bacağından Basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın katılan ...'e seni öldüreceğim diyerek birden çok ateş etmesi sebebiyle atış sayısı, kullanılan aletin elverişli olması ve mesafe göz önüne alındığında öldürücü bölgelere isabet alması muhakkak olmasına rağmen eylemi gerçekleştirmesi göz önüne alındığında kastının öldürme olarak nitelendirilmesinin gerektiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Katılanlar vekili temyiz dilekçesinde sanığın katılan ...'ya yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirterek suç vasfına yönelik aleyhe temyiz talebinde bulunduğu gözetildiğinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, atış sayısı, sanığın eylemi gerçekleştirirken sergilediği davranışlar, atış mesafesi gözetildiğinde katılan ...'e yönelik suçun öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinin isabetli olduğu, katılan ...'nın yaralanmasının boyutu, meydana gelen zarar ve olayın oluş şekline göre suç vasfının olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın eylemine iştiraki bulunduğu iddia edilen ... ve ... hakkında taraflarca da her zaman suç duyurusunda bulunulabileceği, olayda meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılan ...'ten sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, suç delillerini gizleme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2019/3796 Esas, 2020/2270 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ve müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak (katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle suç vasfı ile sınırlı olarak) yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.