YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10003 E.  ,  2024/2707 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/752 E. 2021/85 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2018 tarihli ve 2018/254 Esas ve 2018/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.01.2021 tarihli ve 2019/752 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı (lehe), katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında maktûle karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, sanığın kasten yaralama, silahla tehdit ve intihara teşvik suçlarından cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ... gazinoda çalışan bir süredir birlikte yaşadıkları, olay günü sanığın başka bir gazinoda eğlendiği, sanık tarafından kıskanç olduğu iddia edilen maktulün birden çok kez kendisini telefonla aramasına karşın telefonuna cevap vermediği, sanığın iş çıkışı maktulü çalıştığı gazinodan aldığı, birlikte eve gittikleri, tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere aralarında bir münakaşanın başladığı, yine olay öncesinde de birden çok kez sanık ile maktulün tartıştıklarının tanık beyanlarından anlaşıldığı, tartışma sırasında yan komşuları olan tanık Sevilay'ın ifadesine göre sanığın "seni öldürürüm" şeklinde bağırarak maktulü dövdüğü, maktulün daha sonra 5inci katta bulunan evin penceresine çıkarak ayaklarını aşağı sarkıtır bir şekilde "can kurtaran yok mu, imdat, polis çağırın, kurtarın beni" diye bağırmaya başladığı, bir süre sonra bir şekilde aşağı düştüğü, yaralanan maktulün hastaneye kaldırıldığı ve bir süre sonra vefat ettiği olayda sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık anlatımları, Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığının 12.03.2018 tarihli otopsi raporu, uzmanlık raporları ile nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın maktulü pencereden atarak düşürdüğüne ilişkin somut delilin bulunmaması, sanığın olay öncesi maktulle yaşadığı tartışma ile maktulün ölümü arasında, olayın görgü tanıklarının beyanları ve olay ihbar tutanakları birlikte değerlendirildiğinde illiyet bağı bulunduğunun tespit edilememesi, maktulün daha önce de intihara teşebbüs etmiş olması nedeniyle psikolojik hali gibi hususlar hep birlikte

değerlendirildiğinde, sanığın savunması da gözetildiğinde aksi yönde kasten öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, sanık hakkında intihara teşvik, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından hüküm tesis edilmemesinin isabetli olduğu anlaşıldığından katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.01.2021 tarihli ve 2019/752 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.