DANIŞTAY 9. DAIRE

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/7178 E.  ,  2023/3337 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/7178
Karar No : 2023/3337

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnş. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi tekniği raporu tebliğ edilmediğinden davayı kabul eden Mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararının Danıştay Dördüncü Dairesince bozulması üzerine, Bölge İdare Mahkemesince Mahkeme kararı kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesi sonrasında; ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatın matrah yönünden bağlı olduğu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararıyla, davacı tarafından 2016 takvim yılında düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğu sonucuna ulaşıldığından, anılan yılda elde edilen kazanç tutarı dikkate alınarak hesaplanan geçici vergi üzerinden davacı adına vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuki isabetsizlik bulunmadığı; davacı tarafından beyan edilen geçici vergilerin ödenmemesi ve mahsup süresinin geçmesi nedeniyle tahakkuktan terkin edildiği belirtildiğinden, dava konusu geçici vergi asılları bakımından davanın konusuz kaldığı; dosya kapsamında bulunan belgelerin tetkikinden, anılan vergi inceleme raporuyla davacı adına re'sen tarh edilmesi teklif edilen tutarların fark matrah olarak değil, ihtilaflı vergilendirme dönemleri bakımından davacı tarafından beyan edilmesi gereken matrahlar olarak belirlendiği, buna göre de, davacının beyanı üzerine tahakkuk eden geçici verginin terkin edilmesinin idareye teklif edildiği, ancak, davalı idarece, dava konusu vergi ziyaı cezaları kesilirken, davacının beyanlarına istinaden tahakkuk eden geçici vergi tutarları dikkate alınmaksızın ve söz konusu tutarlar uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezalarından mahsup edilmeksizin ceza kesildiği, bu durumun, davacının mükerrer olarak cezalandırılmasına neden olduğu, diğer taraftan, geçici verginin kurumlar vergisine mahsuben peşin alınan bir vergi olması nedeniyle tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği yönündeki Danıştay'ın yerleşik içtihadı da dikkate alınarak, geçici vergi için kesilecek vergi ziyaı cezasının bir kat olarak uygulanmasının hukuka uygun olduğu, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalarının, davacı tarafından yasal süresinde verilen geçici vergi beyannamelerine istinaden tahakkuk eden vergi tutarına isabet eden kısmı ile bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık, söz konusu tutarların dışında kalan bir kat vergi ziyaı cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezasının, davacı tarafından 2016 takvim yılına ilişkin olarak verilen geçici vergi beyannameleri uyarınca tahakkuk eden geçici vergi tutarı üzerinden kesilen kısmı ile bir katı aşan vergi ziyaı cezasına isabet eden kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddiaların, mahkeme kararının, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı; mahkeme kararının, vergi ziyaı cezasının, davacı tarafından yasal süresinde verilen 2016 yılına ilişkin geçici vergi beyannamelerine istinaden tahakkuk eden geçici vergi tutarına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusuna gelince; Mahkeme kararında, uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatın davacının 2016 yılına ilişkin beyanı üzerine hesaplanan ve tahakkuk eden vergilere ilişkin kısmının mükerrer olduğu sonucuna varılmış ise de, davacı hakkında sahte fatura düzenleme nedeniyle hazırlanan vergi tekniği raporuna dayanılarak tanzim edilen vergi inceleme raporunda, davacı tarafından ilgili dönemde elde edildiği belirlenen komisyon gelirinin hesaplandığı, diğer taraftan, raporda hesaplanan verginin davacı adına tarh ve tahakkuk ettirilerek kesinleşmesinden sonra, davacının daha önceki beyanları üzerinden yapılan tahakkukların terkin edilmesi gerektiğinin belirtildiğinin görüldüğü, davacı tarafından ilgili dönemlere ilişkin beyannamelerde ödenecek vergi beyan edilmiş olmakla birlikte, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlere istinaden, Mahkemesince, davacının sahte fatura ticareti yapmak suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığı ve uyuşmazlığın esasını söz konusu fiil nedeniyle elde edilen komisyon geliri oluşturduğu, davacı tarafından elde edildiği belirlenen komisyon geliri dikkate alınarak belirlenen matrah üzerinden tarh edilen geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının, yasal süresinde verilen geçici vergi beyannamelerine istinaden tahakkuk eden vergilere isabet eden kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Mahkeme kararının, geçici vergi beyannamelerine istinaden tahakkuk eden vergi tutarına isabet eden bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmı kaldırılarak, bu kısım bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile yasal düzenlemeler kapsamında kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.