DANIŞTAY 9. DAIRE

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/6594 E.  ,  2024/459 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/6594
Karar No : 2024/459

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU :... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, çözüm ortaklığı sözleşmesi kapsamında yüklenici firmaya yaptırılan işlerin yıllara yaygın inşaat işi olduğu ve bu nedenle anılan firmaya yapılan avans ödemeleri üzerinden tevkifat yapılmadığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı 2014/Ocak-Temmuz, Eylül dönemlerine ilişkin gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına, çözüm ortaklığı sözleşmesi kapsamında yüklenici firmaya yaptırılan işlerin yıllara yaygın inşaat işi olduğu ve bu nedenle anılan firmaya yapılan avans ödemeleri üzerinden tevkifat yapılmadığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı 2013 yılı bütün dönemlerine ilişkin stopaj vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusunun "anılan işin yıllara sari inşaat işi olduğu" gerekçesiyle Bölge İdare Mahkemesince kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının kaldırılıp davanın reddedildiği, bu durumda, söz konusu yapım işinin yıllara yaygın bir iş olduğu, 2014 yılında yüklenici firmaya yapılan avans ödemelerinin dönem ve tutar itibariyle davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda tespit edildiği, bu tutarlara ilişkin olarak herhangi bir ihtilafın bulunmadığı hususları dikkate alındığında, dava konusu cezalı tarhiyatta da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket ile yüklenici firma arasında imzalanan çözüm ortaklığı sözleşmesinin 15/12/2012 tarihinde imzalandığı, davalı idarece sözleşmenin başlangıç tarihi olarak 15/12/2012 tarihi esas alınmışsa da, taraflar arasında 21/12/2012 tarihinde imzalanan ek protokolle 15/12/2012 tarihli sözleşmedeki "Sözleşmenin süresi" başlıklı 9. Maddesinde, sözleşmenin işe başlanılabilmesi için yasal olarak zorunlu bulunan resmi izin ve onayların tamamının alınmasına müteakip, Yer Teslim Tutanağının düzenlendiği tarihte başlayıp, geçici kabul yapılana kadar süreceğinin hüküm altına alındığı, bu protokole göre, Yer Teslim Tutanağının 05/02/2013 tarihinde düzenlenmesinin ardından işe başlandığı, tarhiyata dayanak vergi inceleme raporunda, sözkonusu iş ile ilgili geçici kabul tutanağının 2015 yılının Nisan ayında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na sunulduğu ve onaylandığı tarihte işin bitirildiğinin kabul edildiği, buna karşın, davacı şirketle yüklenici firma arasında düzenlenen geçici kabul tutanağının 02/12/2013 tarihinde imzalandığı, dava konusu olayda, davalı idarece sözleşme konusu işin 15/12/2012 tarihinde başlayıp, 2015 yılının Nisan ayında sona erdiği ve buna göre yapılan işin yıllara sari inşaat işi olduğunun kabul edilebilmesi için, vergi inceleme raporunda, alt yüklenici açısından, bu işlerin sözleşmeye uygun olarak yıl bazında bitirilip bitirilemeyeceği, sermayesi ve iş gücü kapasitesinin sözleşme konusu işleri teslim etmeye uygun olup olmadığı gibi hususlarda inceleme yapılmadığı, davacının iddiaları tartışılmaksızın salt taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerinin yorumlanmasıyla yapılan işin yıllara sari inşaat işi olduğu sonucuna ulaşıldığı ve dava konusu tarhiyata esas alındığı, söz konusu tespitlerin değerlendirilmesinden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 134. maddesine uygun olarak gerekli ve yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, mevcut işin yıllara yaygın inşaat işi kapsamında olduğu tüm unsurlarıyla birlikte ortaya konulmadan, eksik inceleme sonucu düzenlenen vergi inceleme raporu dayanak alınarak yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği, öte yandan, 2013 yılı bütün dönemlerine ilişkin stopaj vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın Dairelerince reddedildiği görülmekle birlikte, anılan kararda, davacı ile yüklenici firma arasındaki sözleşmeye konu işin bitim tarihinin tespitinde, hataen davacı ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu arasındaki, işin tamamına ilişkin geçici kabul tutanağının onay tarihi esas alındığı ancak bu davada söz konusu tarihin dikkate alınmadığı belirtilerek davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalarının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi inceleme raporunda eksik incelemenin yapılmadığı, gerekli tespitlere yer verildiği, yıllar sari inşaat işi nedeniyle yüklenici firmaya yapılan avans ödemeleri üzerinden vergi tevkifatının yapılmadığı, tevkif edilmesi gereken verginin defter kayıtlarına intikal ettirilmediği, dava konusu cezalı tarhiyatta usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, gerekçesi usul ve hukuka uygun olup davalı tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.
Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; işbu davanın "bir kat vergi ziyaı cezalı 2014/Ocak-Temmuz, Eylül dönemlerine ilişkin gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması" istemiyle açıldığı, temyize konu kararda; dava konusu istemin bu şekilde oluşturulduğu, gerekçe kısmında "dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği"nin belirtildiği, ancak hüküm fıkrasında "davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalarının iptaline" karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyize konu kararda Bölge İdare Mahkemesince davanın kabulüne hükmedildikten sonra dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) tarhiyatının kaldırılmasının gerektiği, bu husus yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının "davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatının iptaline" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hüküm fıkrasının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.