DANIŞTAY 9. DAIRE

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/6438 E.  ,  2024/395 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/6438
Karar No : 2024/395

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, asıl borçlu … Makine San.Tic.A.Ş.' ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu ödeme emrinin ilk yedi satırlarında yer alan alacaklar yönünden, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin 2002 ve 2003 yıllarında tebliğ edildiği, şirkete ait araç üzerine 2006 yılında haciz uygulandığı, 2010 yılında şirketin banka hesaplarında bulunan 0,59-TL üzerine haciz konulduğu, 2010 yılından sonra gelen yıllarda da 0,59-TL üzerine defalarca haciz konulduğu anlaşılmış olup, aynı borçtan dolayı tekrarlayan hacizler zamanaşımını kesmeyeceğinden ve idarece zamanaşımını kesen son işlem 2010 tarihli haciz işlemi olduğundan, 01/01/2011 tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin sonu olan 31/12/2015 tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğu, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 103. maddesinde belirtilen bir başka sebep ile tahsil zamanaşımı süresinin kesildiğine dair herhangi bir belgenin sunulmaması karşısında zamanaşımına uğrayan vergi borçlarının tahsili için davacı adına gerçekleştirilen takipte hukuka uygunluk bulunmadığı, ödeme emrinin 8. sırasında yer alan alacak yönünden ise, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin 2007 yılında tebliğ edildiği, şirkete ait araç üzerine 2008 yılında haciz uygulandığı, 2010 yılında şirketin banka hesaplarında bulunan 0,59-TL üzerine haciz konulduğu, 2010 yılından sonra gelen yıllarda da 0,59-TL üzerine defalarca haciz konulduğu anlaşılmış olup, aynı borçtan dolayı tekrarlayan hacizler zamanaşımını kesmeyeceğinden ve idarece zamanaşımını kesen son işlem 2010 yılında yapılan haciz işlemi olduğundan, 01/01/2011 tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin sonu olan 31/12/2015 tarihinde zamanaşımı süresi dolmuş olduğu, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 103. maddesinde belirtilen bir başka sebep ile tahsil zamanaşımı süresinin kesildiğine dair herhangi bir belgeninde sunulmaması karşısında zamanaşımına uğrayan vergi borçlarının tahsili için davacı adına gerçekleştirilen takipte hukuka uygunluk bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:6183 sayılı Kanunun 103. maddesine göre haciz uygulanmasının zamanaşımını kesmesi için, haczin fiilen mevcut, ekonomik değer taşıyan bir mal veya varlığa uygulanması gerektiği, dolayısıyla, fiilen ekonomik değer taşıyan bir tutar haczedilmedikçe, bankalara gönderilen haciz bildirilerinin zamanaşımını kesmesine olanak bulunmadığı, bakılan davada, Mahkeme tarafından asıl borçlu şirketin banka hesabında bulunan 0,59 TL tutar üzerine haciz konulduğu tarih esas alınmak suretiyle zamanaşımı süresi hesaplanmış ise de, ekonomik değer taşımayan söz konusu haciz işleminin zamanaşımı süresini kesmeyeceği açık olup şirket adına düzenlenen dayanak ödeme emirlerinin tebliğini müteakip 2006 ve 2008 yıllarındaki şirkete ait araç üzerine uygulanan hacizler dikkate alındığında 31/12/2011 ve 31/12/2013 tarihlerinde dolan zamanaşımı sonrasında alacağın tahsili için davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:6183 sayılı Kanunun 103.maddesinde zamanaşımını kesen sebeplerin sayıldığından haciz tatbik edilen malvarlığının ekonomik değer taşımaması gerekçesine dayanan kararın usul ve kanuna aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Olayda, 2010 yılında borçlu şirketin bankadaki mevduatına haciz tatbik edildiği, 2010 yılından sonra gelen yıllarda da mevduat haczinin yenilendiği, sonradan uygulanan hacizler tatbik edildiği tarih itibariyle hüküm ifade edeceğinden, haczedilen para tutarının iktisadi değeri bulunmadığından bahisle haciz işleminin zamanaşımı süresini kesmeyeceğinin kabulünde isabet bulunmadığından, 6183 sayılı Kanun'un kanuni temsilcinin sorumluğuna ilişkin kurallar uyarınca yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle verilen Vergi mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu yazılı gerekçeyle reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından, davalının temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.