DANIŞTAY 9. DAIRE

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2023/2043 E.  ,  2023/3448 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/2043
Karar No : 2023/3448

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Verasat ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …Matbaa Basım Ambalaj İmalat San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K: …sayılı kararı ile iadesine hükmedilen tapu harcı için tahsil tarihinden iade edildiği tarihe kadar hesaplanacak tecil faizi oranında faiz ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair …tarih ve E.…sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Dokuzuncu Dairesince 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yürürlüğe girdiği tarih de dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi yolunda verilen verilen bozma kararına uymak suretiyle; yargı kararı ile hüküm altına alınan ve haksız olarak tahsil edilmesi nedeniyle iadesine hükmedilen vergi ve benzeri mali yükümlülüklerden doğan kararların uygulanmasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesi uyarınca tecil faizine hükmedilmesi adı geçen Kanun'un amir hükmü olduğu gibi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28. maddesinin gereği olduğu, faiz istemi için ayrıca idareye başvurulmasının ancak yargı kararının 2577 sayılı Kanun'un 28. maddesine göre gereğinin tam olarak yerine getirilmeyip, 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesine göre faiz hesaplanmaması durumunda mükellefler tarafından zorunlu olarak yapılan bir başvuru olup başvuruda bulunulmamasının hakkın kullanıma engel teşkil etmeyeceği, bu durumda, mahkeme kararıyla iadesine hükmedilen, fazla ve yersiz tahsil edilen tapu harcı için tahsil tarihinden iade edildiği tarihe kadar hesaplanacak tecil faizi oranında faiz ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; diğer yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin 31/05/2012 tarihinde yürürlüğe girdiği dikkate alındığında, mahkeme kararıyla iadesine karar verilen tapu harcı için uygulanacak faiz oranının, tahsil tarihinden 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesinin yürürlüğe girdiği tarih olan 31/05/2012 tarihine kadar 3095 sayılı sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun Hükümlerine göre, 31/05/2012 tarihinden iade edildiği tarihe kadar ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesine göre faiz hesaplanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu işlemin iptali ile, tapu harcının tahsil edildiği tarihinden 31/05/2012 tarihine kadar 3095 sayılı Kanun hükümlerine göre hesaplanacak yasal faizin ve 31/05/2012 tarihinden tapu harcının iade edildiği tarihe kadar 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesi uyarınca hesaplanacak tecil faizinin davacıya iadesine, faiz isteminin, tapu harcının tahsil tarihinden 31/05/2012 tarihine kadar yasal faizi oranını aşan kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İdarece yapılan işlemin hukuka aykırı olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yürürlük tarihi dışındaki kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yürürlük tarihine ilişkin kısmının incelenmesinden ise,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; Bölge İdare Mahkemesince, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yürürlüğe girdiği tarih de dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi yolunda verilen bozma kararına uyulmak suretiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yürürlüğe girdiği tarih esas alınarak karar verilmişse de, gerek gerekçede gerekse hüküm fıkrasında anılan tarihte maddi hata yapılarak yürürlük tarihi yerine, Anayasa Mahkemesi iptal kararından sonra 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yeniden düzenlendiği 6322 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un kabul tarihi olan 31/05/2012 tarihinin yazıldığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinin yeniden düzenlediği 6322 sayılı Kanun'un 14. maddesinin yürürlük tarihinin ise anılan Kanun'un 43/e maddesi uyarınca Kanun'un Resmî Gazetede yayımlandığı tarih olan 15/06/2012 tarihi olduğu, yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden ve yanlışlığın, düzeltilmesi mümkün eksiklik niteliği taşıdığından, işbu temyiz istemine konu kararda yer alan "31/05/2012" tarihinin "15/06/2012" tarihi şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.