DANIŞTAY 8. DAIRE

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2023/4776 E.  ,  2023/4236 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/4776
Karar No : 2023/4236

Kararın Düzeltilmesi İsteminde Bulunan (Davalılar): 1- … Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. …
2- …Genel Müdürlüğü
Vekili : Av. …
Diğer Davalı : …Büyükşehir Belediye Başkanlığı

Karşı Taraf (Davacılar) : 1- …
2- …
Vekili : Av. …

İstemin Özeti : Danıştay Sekizinci Dairesinin 29/03/2023 tarih ve E:2019/5512, K:2023/1517 sayılı kararının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Danıştay Tetkik Hakimi : Merve SATIŞ
Düşüncesi : İstemin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
Dava; 24.09.2007 tarihinde, şehir suyu şebekesi ana isale hattının patlaması sonucu davacılara ait deponun zarar gördüğünden bahisle uğranılan maddi zarara karşılık olarak toplam 262.396,00-TL'nin tazminatın işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 16/06/2016 tarih ve E:2015/4794, K:2016/6882 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda, maddi tazminat isteminin 67.818,02-TL'lik kısmının kabulüyle işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılar tarafından davacıya ödenmesine, geri kalan kısmının reddine karar verilmiş; kabul edilen maddi tazminat üzerinden davacılar lehine 7.809,98-TL vekalet ücreti, reddedilen maddi tazminat üzerinden davalılar lehine ise 1.362,00-TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Danıştay dava daireleri ve İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulları tarafından verilen kararlar hakkında karar düzeltilmesi yoluna başvurulabilmesi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinde yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
İstemde bulunanlar tarafından öne sürülen düzeltme nedenleri Dairemiz kararının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Dairemiz kararının davalılar lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden incelenmesine gelince;
02/01/2019 tarihli ve 30643 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve Mahkeme kararı tarihi itibarıyla uyuşmazlığa uygulanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin "Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret" başlıklı 13. maddesinde; "(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Tarifenin "Manevi tazminat davalarında ücret" başlıklı 10. maddesinde ise, "(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." düzenlemesi yer almaktadır.
Tarife maddesinde, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise; avukatlık ücretinin, tarifenin üçüncü kısmına göre hesaplanacağı, hesaplanan ücretin davanın görüldüğü mahkeme için öngörülen maktu ücretin altında kalması halinde ise, maktu ücrete hükmedileceği düzenlemesi yer almaktadır.
Söz konusu Tarifenin, manevi tazminat davalarında avukatlık ücretini düzenleyen 10. maddesinde ise, davanın kısmen reddi durumunda karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği, bu davaların tamamının reddi durumunda ise, avukatlık ücretinin, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu hükmedileceği öngörülmüştür.
2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine karşı açılan davada Dairemizin 30/05/2019 tarih ve E:2019/145 sayılı kararı ile Tarifenin 13. maddesin 1. fıkrası yönünden yapılan incelemede; tümden ret ya da kısmen kabul, kısmen ret ile sonuçlanan maddi tazminat davalarında, taraflar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin, kişilerin hak arama özgürlüğü kapsamındaki mahkemeye erişim hakkını ihlal etmeden ne şekilde hesaplanacağı konusundaki eksik düzenleme nedeniyle yürütmenin durdurulması kararı verilmiş (söz konusu karara karşı yapılan itiraz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 18/12/2019 tarih ve YD İtiraz No:2019/1037 sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmiştir), daha sonra anılan hüküm Dairemizin 15/04/2022 tarih ve K:2022/2771 sayılı kararıyla da iptal edilmiştir.
Bu durumda, Tarifenin 10. maddesinin 2. ve 3. fıkralarına paralel bir düzenlemeye yer verilmemiş olması nedeniyle Tarifenin 13. maddesinin 1. fıkrasının uygulanmaması ve davalılar yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin, davacılar lehine belirlenen ücreti geçmeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Yukarıda yer alan açıklamalar uyarınca; İdare Mahkemesince verilen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan; "(...) davanın reddedilen kısmı yönünden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.362,00-TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı idarelere verilmesine, (...)" şeklindeki kısmının "(...) davanın reddedilen kısmı yönünden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 7.809,98-TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı idarelere verilmesine, (...)" olarak düzeltilmesi gerekmektedir.
İstemde bulunanlar tarafından öne sürülen düzeltme nedenleri sözü edilen maddede belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymadığından İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının yukarıda belirtilen şekilde düzeltilerek karar düzeltme istemlerinin reddine, karar düzeltme giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, 29/09/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.