DANIŞTAY 8. DAIRE

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2021/6638 E.  ,  2023/4934 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/6638
Karar No : 2023/4934

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Birliği
VEKİLİ : Av. …

DAVALI YANINDA MÜDAHİL : …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı Adalet Bakanlığı tarafından, müdahil …'in baro levhasına avukat olarak yazılmasına dair İzmir Barosu Yönetim Kurulu kararının uygun bulunmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu kararının bir daha görüşülmek üzere geri gönderilmesine yönelik Adalet Bakanlığı işlemine uyulmayarak ilk kararında ısrar edilmesine dair Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunun … tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; İzmir İdare Mahkemesi Üyesi olarak görev yapmakta iken Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun … tarihli … sayılı kararıyla 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca meslekten çıkarılmasına karar verilen müdahilin, kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık mesleğini icra etmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ısrar kararının iptaline karar verilmesi talep edilmekte ise de; konuya ilişkin Anayasa Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesinde avukatlığın bir kamu hizmeti olarak tanımlanmasına rağmen serbest avukatlığın şekli manada bir kamu hizmeti olmadığı, baro levhasına kayıtlı avukatlardan kamu kurumlarında kadrolu olarak görev yapanlar haricindekilerin devlete doğrudan veya dolaylı olarak bağlı olmalarının söz konusu olmadığı, avukatların kendilerine ait bürolarının bulunduğu, avukatların müvekkillerini seçerken ve faaliyetlerini yürütürken devletten herhangi bir talimat almadığı, avukatların kendi faaliyetlerinin gerektirdiği sorumlulukları kendilerinin yüklendiği, müvekkilleri aralarındaki sözleşmeden kaynaklanan tüm haklara kendilerinin sahip olduğu, tüm bu hususların avukatlığın şekli manada kamu hizmeti (kamu görevi) sayılamayacağının göstergesi olduğu, 6749 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (3) numaralı fıkrasının birinci cümlesinin ilgili kısmında yer alan "Birinci fıkra uyarınca görevine son verilenler bir daha kamu hizmetinde istihdam edilemez..." kuralındaki kamu hizmetlerindeki istihdam yasağının, serbest meslek faaliyeti olan avukatlık yapmayı kapsamasının mümkün olmadığı, davacının baro levhasına yazılmasını engelleyen bir kanun hükmünün bulunmadığı, bu yöndeki bir müdahalenin özel hayata saygı hakkını ihlal edeceği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; müdahil Ramazan Güleç'in 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun … tarih ve … sayılı kararıyla meslekten çıkarılmasının Anayasa Mahkemesi'nin M.B. (Başvuru No:2018/37392) karar gerekçesinde de belirtildiği üzere avukat olarak baro levhasına yazılmasına engel değil ise de; adı geçenin basit cinsel saldırı suçu nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesi kararıyla 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi karşısında yukarıda açıklanan 1136 sayılı Kanunun 5/a maddesinde kasten işlenen bir suçtan dolayı 2 yıldan fazla hapis cezası ile cezalandırılması avukatlığa kabulde engel haller arasında sayıldığından, adı geçenin baro levhasına yazılmasında kovuşturma sonuçlanıncaya kadar beklenmesinin yerinde olacağı açık bulunduğundan, dava konusu işlemde hukuka uygunluk aksi yöndeki mahkeme kararında ise hukuki isabet görülmediği gerekçesi ile istinaf isteminin kabulü ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı Türkiye Barolar Birliği Başkanlığı tarafından; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nda belirli suçlardan mahkum olmanın avukatlığa engel olacağının belirtildiği, müdahil hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı, kaldı ki baro levhasına yazılma talebinin kovuşturmanın sonuna kadar bekletilmesi hususunda idareye takdir hakkı tanındığı, suçsuzluk ve masumiyet karinesinden hareketle bir değerlendirme yapılması gerektiği, tesis edilen işlemin mevzuat hükümlerine uygun olduğu, idarenin takdir yetkisini ortadan kaldıracak, yerindelik denetimi niteliğinde yargı kararı verilemeyeceği, emsal yargı kararlarının da aynı yönde olduğu belirtilerek, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı Adalet Bakanlığı tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından temyiz istemlerinin reddi ile anılan kararın onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 18/10/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.