DANIŞTAY 4. DAIRE

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2023/8490 E.  ,  2023/5535 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/8490
Karar No : 2023/5535

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Ankara İli, Çankaya İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde faaliyet gösteren 2. sınıf içkili lokanta işyerinde canlı müzik izin belgesi olmadan canlı müzik yayını yapıldığından bahisle 1.473,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ve ruhsat dışı faaliyetini kaldırıncaya kadar işyerinin faaliyetten menine ilişkin olarak tesis edilen … tarih ve … sayılı Belediye Encümeni Kararının işyerinin faaliyetten men'ine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 3572 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'te, canlı müzik izninin ruhsata tabi bir faaliyet olarak sayılmadığı açık olup, buna göre canlı müzik izin belgesinin bulunmamasının ruhsat dışı faaliyet olarak kabul edilmek suretiyle ruhsat dışı faaliyetini kaldırıncaya kadar işyerinin faaliyetten men edilmesi hukuken mümkün olmadığı, buna göre canlı müzik izninin ruhsata tabi bir faaliyet olmadığı gözetildiğinde, canlı müzik belgesi olmaksızın canlı müzik yayını yapıldığından bahisle davacının işletmekte olduğu işyerinin Anayasal bir hak olan çalışma hakkını engelleyecek şekilde men edilmesinde, dolayısıyla dava konusu encümen kararının "ruhsat dışı faaliyet kaldırılıncaya kadar işyerinin faaliyetten menine" ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İlgili mevzuat hükümleri çerçevesinde davacının canlı müzik izin belgesi almasının zorunlu olduğu ve dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2023 tarihinde oyçokluğuyla ile kesin olarak karar verildi.

(X) KARSI OY:
Dava konusu işlemle, 2. sınıf içkili lokanta olarak faaliyet gösteren işyerinde izinsiz canlı müzik yayını yapıldığından bahisle 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca 1.473,00 TL idari para cezası verilmesine ve 3572 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan Yönetmelik uyarınca, ruhsat dışı faaliyet giderilinceye kadar işyerinin faaliyetten men edilmesine karar verilmiş, davacı tarafından Encümen kararının ruhsat dışı faaliyet kaldırılıncaya kadar işyerinin faaliyetten men'ine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.
2872 sayılı Kanun'un "Gürültü" başlıklı 14. maddesinde; "Kişilerin huzur ve sükununu, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde ilgili yönetmeliklerle belirlenen standartlar üzerinde gürültü ve titreşim oluşturulması yasaktır. Ulaşım araçları, şantiye, fabrika, atölye, işyeri, eğlence yeri, hizmet binaları ve konutlardan kaynaklanan gürültü ve titreşimin yönetmeliklerle belirlenen standartlara indirilmesi için faaliyet sahipleri tarafından gerekli tedbirler alınır." kuralına yer verildiği,
2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 14 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmış olan ve olay tarihinde yürürlükte bulunan Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği'nin, 4. maddesinde; "(I) Canlı müzik: Gerçek enstrüman ve/veya seslerle veya banttan ya da elektronik olarak yükseltilmiş ses kaynağı kullanılarak yapılan müzik türünü, (v) Eğlence yeri: Bir konaklama tesisi bünyesinde veya müstakil olarak faaliyet gösteren, müşterinin eğlence ihtiyacını karşılamaya yönelik canlı müzik hizmeti veren işyerini" ifade eder tanımlaması yapıldığı, "Rekreasyon ve eğlence yerlerinin çevresel gürültü kriterleri" başlıklı 24. maddesinin, (f) bendinde;" Bu madde kapsamında canlı müzik yapabilecek eğlence yeri veya yerlerinin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre Canlı Müzik İzni alması şarttır. Bu izin verilirken yetkili idarenin bu maddede belirtilen esaslara ilişkin uygun görüşü alınır, gerekli görüldüğü takdirde yetkili idare Çevresel Gürültü Seviyesi Değerlendirme Raporu hazırlatır ve rapora ilişkin yetkili idarenin uygun görüşü esas alınır." hükmüne, "İdari yaptırımlar" başlıklı 41. maddesinde ise; "(1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu ve Çevre Kanununun 20 inci maddesinde öngörülen idari yaptırımlar uygulanır." düzenlemesine yer verildiği görülmektedir.
2872 sayılı Çevre Kanunu'nun "İdari nitelikteki cezalar" başlıklı 20. maddesinin (h) bendinde; "Bu Kanunun 14 üncü maddesine göre çıkarılan yönetmelikle belirlenen önlemleri veya gerekli izinleri almayan veya standartlara aykırı şekilde gürültü ve titreşime neden olanlara...işyerleri ve atölyeler için" verilecek idari para cezası belirlenmiştir.

Yukarıda aktarılan metinlerden, müşterinin eğlence ihtiyacını karşılamaya yönelik canlı müzik hizmeti veren işyerinin canlı müzik izni alması ve gürültü standartlarına uyması gerektiği, bu kurala uymayanların yaptırımının yine Çevre Kanunu ve Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği uyarınca belirlendiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, canlı müzikle ilgili yaptırımların çevre mevzuatı ile belirlenmesi karşısında, olaya yukarıda yazılı çevre mevzuatında uygulanması öngörülen yaptırımın tatbiki gerekirken söz konusu işyerinin, 3572 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik uyarınca ruhsat dışı faaliyet kaldırılıncaya kadar faaliyetten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, temyize konu İdari Dava Dairesi kararının yukarıda yer verilen gerekçeyle onanması gerektiği görüşüyle aynen onanması yönündeki Daire kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.