DANIŞTAY 4. DAIRE

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2023/13052 E.  ,  2024/70 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/13052
Karar No : 2024/70

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde açık otopark açmak için davalı idare nezdinde yapılmış olan ruhsat başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; ilgili imar mevzuatında da belirtildiği üzere; yapıya başlama müddetinin ruhsat tarihinden itibaren iki yıl olduğu, bu süre zarfında yapıya başlanılmadığı veya yapıya başlanıp da her ne sebeple olursa olsun, başlama süresiyle birlikte beş yıl içinde bitirilmediği takdirde verilen ruhsatın hükümsüz sayılacağı, kaldı ki aynı mevzuatta muvakkat yapılar için özel olarak yapılan düzenlemede de muvakkat inşaat izininin 10 yıl süre ile verilebileceğinin düzenlendiği, bu kapsamda; dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak 1973 tarihinde verilmiş olan muvakkat inşaat izni gerekçe gösterilerek davacı tarafından yapılan ruhsat başvurusunun bu nedenle reddedilemeyeceği açık olduğundan, davacı tarafından açık otopark açmak için yapılan ruhsat başvurusunun reddine yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından söz konusu parselin imar planında park alanında kaldığı ve tapu kaydına göre de taşınmazda 1973 tarihli muvakkat inşaatın mevcut olduğu, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik Ek-1'de yer alan (C) Açık Otoparklar başlıklı bölümünün 7. maddesindeki 'kat irtifakı veya kat mülkiyetine haiz ya da inşaata başlama izni alınan yerlerde açık otopark açılamaz' hükmü uyarınca tesis edilen dava konusu işlemin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun "Ruhsat Müddeti" başlıklı 29. ve "Umumi hizmetlere ayrılan yerlerde muvakkat yapılar" başlıklı 33. maddeleri uyarınca da hukuka uygun olduğu ileri sürülerek temyize konu kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Dava konusu işleme gerekçe gösterilen, söz konusu taşınmaza ilişkin olarak verildiği belirtilen 1973 tarihli muvakkat inşaat izninin geçerliliğini yitirdiği, zira, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesinde yapıya başlama müddetinin ruhsat tarihinden itibaren iki yıl olduğu, bu müddet zarfında yapıya başlanmadığı veya yapıya başlanıp da her ne sebeple olursa olsun, başlama müddetiyle birlikte beş yıl içinde bitirilmediği takdirde verilen ruhsat hükümsüz sayılır düzenlemesinin bulunduğu, öncelikle bu nedenle 1973 tarihli muvakkat inşaat izninin hukuken hükümsüz olduğu ve hiçbir işlemin bu izne bağlanamayacağı, ikinci olarak muvakkat inşaat izni ile yapılan yapıların kullanma süresinin yine İmar Kanunu'nun 33. maddesi ile on yıl olarak sınırlandırılmış olduğu, bu sürenin de dolduğu, bu nedenle anılan iznin açık otopark işletmesine engel olarak gösterilmesinin mevzuata açık şekilde aykırı olduğu, İl Trafik Komisyonunca da söz konusu taşınmazın açık otopark olarak işletilmesinin trafiği olumsuz olarak etkilemeyeceği belirtildiğinden, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 09/01/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X) KARŞI OY :
Dosyanın incelenmesinden; Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde açık otopark faaliyeti göstermek amacıyla yapılan işyeri açma ve çalışma ruhsatı başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
22/02/2018 tarihli ve 30340 Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Otopark Yönetmeliği'nin "Bölge ve genel otoparkların düzenlenme esasları" başlıklı 6. maddesinde; "(1) Bölge otoparkları ve genel otoparklar, imar planlarında bu kullanımlara ayrılan yerlerde ve plan esaslarına uygun olarak yer üstünde veya altında açık, kapalı veya çok katlı olarak gerektiğinde mekanik sistemler de kullanılarak yapılır. (Ek cümle:RG-25/3/2021-31434) Uygulama imar planlarında, bölgenin ihtiyacına yönelik otopark, cep otoparkı, yol boyu otopark, durak cebi gibi alanları artırıcı fonksiyonlar ayrılabilir ve bu fonksiyonların konulması nazım imar planında değişiklik gerektirmez." düzenlemesine yer verilmiştir.
Yukarıda yer verilen düzenleme uyarınca imar planında park olarak ayrıldığı belirtilen davaya konu taşınmazın otopark olarak kullanımına davalı idare tarafından izin verilemeyeceği açık olduğundan bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf isteminin reddi yolundaki İdare Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmadığı görüşü ile Dairemiz kararına katılmıyorum.