DANIŞTAY 4. DAIRE

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2023/12538 E.  ,  2023/5317 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/12538
Karar No : 2023/5317

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALILAR) :1- … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …
2- … Valiliği
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…,K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının sahibi ve işletmecisi olduğu, Karabük İli, Eskipazar İlçesi, … Köyü, … Mahallesinde faaliyet gösteren kum çakıl üretim tesisinde davalı idare personelince yapılan denetimler neticesinde, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı olarak çevre izni veya lisansı olmadan işletmede faaliyette bulunulduğundan bahisle 58.351,00-TL idari para cezası verilmesi ve geçici faaliyet belgesi düzenleninceye kadar tesisin faaliyetinin durdurulmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Karabük Valiliği Çevre Şehircilik İl Müdürlüğü kararının İptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının işletmecisi ve sahibi olduğu kum, çakıl ocağında çevre denetim elemanlarınca 25/07/2018 tarihinde yapılan denetimler esnasında, işletmenin faaliyette olduğu ve tesiste üretimin devam ettiği, kum, çakıl ocağına ilişkin olarak tesisin hava emisyonu ve atıksu deşarjı konulu çevre iznine tabi olduğu, ancak tesisin Geçici Faaliyet Belgesi/Çevre İzin Belgesine sahip olmadığı, bu durumun da … tarihli ve … seri numaralı denetim tutanağında imzası bulunan davacı tarafından kabul edildiği görülmekle, izinsiz olarak kum, çakıl ocağının işletildiği yönündeki atılı iddianın sübuta erdiği anlaşıldığından, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin (b) bendi uyarınca davalı idarece tesis edilen 58.351,00-TL tutarlı idari para cezası verilmesine ve aynı Kanun'un 15. maddesi ile Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği'nin 15. maddesi uyarınca kum, çakıl tesisinin geçici faaliyet belgesi düzenleninceye kadar faaliyetinin durdurulmasına ilişkin dava konusu … tarih ve … sayılı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı, öte yandan; her ne kadar davacı tarafından dava konusu işlemden önce tarafına süre tanınması gerektiği, süre tanınmadan dava konusu işlemin tesis edilemeyeceği iddia edilmiş ise de, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 15. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, anılan Kanuna aykırılıkların tespit edilmesi durumunda, tespit edilen aykırılıkların düzeltilmesi için davacıya süre vermede davalı idarenin takdir yetkisinin bulunduğu, kaldı ki davacının işlettiği tesiste çevre ve insan sağlığı yönünden tehlike yaratan faaliyetlerin olduğunun tespit edilmesi karşısında, süre verilmeksizin faaliyetlerin durdurulacağının açık olduğu görüldüğü, davacının bu iddiasına hukuken itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesisteki eksikliklerin davalı idarece bildirilerek, bu eksikliğin giderilmesi ve yasaya uygunluğunun sağlanması için süre verilmesi gerektiği, ancak herhangi bir süre verilmediği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :
1- … Bakanlığı tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
2- … Valiliği tarafından; savunma verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…,K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak 05/10/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.