DANIŞTAY 3. DAIRE

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/5647 E.  ,  2024/110 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/5647
Karar No : 2024/110

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Mimarlık İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına bir kısım tahsilat ve ödemelerini banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 355. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu özel usulsüzlük cezası, ... Mimarlık İnşaat Dekorasyon Limited Şirketi ile ... Elektrik Limited Şirketine gerçekleştirilen ödemeler ile ... İnşaat İzolasyon Limited Şirketinden yapılan tahsilatın banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğuna uyulmadığından bahisle kesilmiş ise de sözü edilen cezanın dayanağını oluşturan vergi inceleme raporunda, adı geçen şirketler ile davacı arasındaki ilişkinin ortaya konulmadığı, aralarında bir cari hesap sözleşmesi olup olmadığının irdelenmediği, karşılıklı alacaklı durumda olan firmaların alacaklarını birbirine mahsup etmeleri iktisadi, ticari ve mali icaplara uygun bir davranış olduğundan bu durumun aksinin iddia edilmesi durumunda ispat yükünün davalı idarede olacağı, davacı tarafından mahsup yoluyla tahsil edildiği veya ödendiği iddia edilen tutarlara ilişkin somut bir tespit olmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, bir kısım tahsilat ve ödemelerin, banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik edilmediği saptandığından kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacı şirketin 2018 yılına ilişkin işlemlerinin incelenmesi sonucu tanzim edilen vergi inceleme raporunda, ... Mimarlık İnşaat Dekorasyon Limited Şirketine 2.2727.707,28 TL, ... Elektrik Limited Şirketine 2.502.211,79 TL turarında gerçekleştirilen ödemeler ile İzodek İnşaat İzolasyon Limited Şirketinden 1.118.262,20 TL tutarında yapılan tahsilatın banka ve finans kurumları aracılığıyla gerçekleştirilmediği, "Satıcılar", "Alıcılr" ve " Kasa" Hesapları üzerinde açılış ve kapanış kayıtlarının yapıldığı da tespit edilerek adına 7.000 lirayı aşan söz konusu tahsilat ve ödemelerin, banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik edilmediği saptandığından bahisle 213 sayılı Yasa'nın mükerrer 355. maddesinin 4. fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezasının kesildiği, vergi inceleme raporunda, davacı şirket yetkilisince iş sürecinin nakit ödemeyi ve tahsilatı gerektirmesi sebebiyle daha hızlı olması açısından nakit olarak yapıldığı, kasıtlarının bulunmadığı, sözü edilen kayıtların düzensizlik ve acelecilikten yapılan ödemeler ve tahsilata dair olduğu yönünde beyanda bulunulduğu anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu hüküm altına alınmıştır.
Sözü edilen Kanun'un mükerrer 355. maddesinin 4. fıkrasında tahsilat ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğuna uymayan mükelleflerden her birine, her bir işlem için bu maddeye göre uygulanan cezalardan az olmamak üzere işleme konu tutarın % 5'i nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği kurala bağlanmıştır.
Anılan Kanun'un mükerrer 257. maddesinin 2. fıkrasında, mükellefe muameleleri ile ilgili tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etmeleri zorunluluğunu getirmeye ve bu zorunluluğun kapsamını ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslarını belirlemeye Maliye Bakanlığı'nın yetkili olduğu hükmüne yer verilmiştir.
Değinilen madde uyarınca Maliye Bakanlığınca yayımlanan 332 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile 8000-TL 'yi aşan tahsilat ve ödemelerin banka, özel finans kurumları veya PTT aracılığıyla yapılması zorunluluğu getirilmiş, 459 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Tebliği ile de tevsik zorunluluğu kapsamında olanların, kendi aralarında ve tevsik zorunluluğu kapsamında olmayanlarla yapacakları, 7.000 TL’yi aşan tutardaki her türlü tahsilat ve ödemelerini aracı finansal kurumlar kanalıyla yapmaları ve bu tahsilat ve ödemeleri söz konusu kurumlarca düzenlenen belgeler ile tevsik etmelerinin zorunlu olduğu düzenlenmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacının, tevsik zorunluluğuna uymaksızın ödeme ve tahsilat yaptığı hususu, adına tanzim edilen vergi inceleme raporuyla somut tespitlerle ortaya konulduğu gibi 213 sayılı Kanun'un 3. maddesi gereği kanıt niteliği taşıyan davacı şirket yetkilisinin beyanının da bu durumu teyit eder mahiyette olduğu ve davacı tarafından aksi yönde herhangi bir kanıt da sunulamadığı dikkate alındığında, kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğundan söz edilemeyeceğinden Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 25/01/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.