DANIŞTAY 3. DAIRE

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/4344 E.  ,  2023/4034 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/4344
Karar No : 2023/4034

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ: Av. …

2- (DAVACI) …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek emtia teslimine dayanmayan faturaları maliyet kayıtlarında muhasebeleştirerek dönem kazancını azalttığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … Teknik Hırdavat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, … Ticaret Hırdavat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve … hakkındaki saptamaların, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği, söz konusu faturalar ile belgelendirilen maliyetin gerçek olan kısmının tespiti amacıyla T.C. Merkez Bankası tarafından "belirli bir mala tahsisi edilmiş mağazalardaki diğer toptan ticareti" sektöründe belirlenen ortalama kârlılık oranının %13,9 olarak kabul edilmesi suretiyle bulunan ve Mahkemelerince davacının faaliyet gösterdiği sektör için için makûl ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesine de uygun bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, ancak, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, öte yandan 2016 yılına ait olup 2018 yılında kesinleşen cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici verginin bir katı tutarındaki vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ile geçici vergi aslı ve geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından, incelemenin eksik ve yetersiz olduğu, karşıt inceleme yapılmadığı, mal alımlarının tamamının banka kanalıyla gerçekleştirildiği, alt mükellefler hakkındaki raporların varsayıma dayandığı, eleştiri konusu yapılan faturaların gerçek bir ticaretten kaynaklandığı, mahsup dönemi geçen vergi aslından dolayı vergi ziyaı cezası kesilemeyeceği, inceleme elemanınca sıfır maliyetle mal ve hizmet tedarik edildiği ve satılan malın bedelinin de doğru olarak kabul edilmesi suretiyle matrah farkı bulunmasının kabul edilemeyeceği ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.