DANIŞTAY 3. DAIRE

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/3637 E.  ,  2023/4537 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/3637
Karar No : 2023/4537

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca adına 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında 2014 ilâ 2017 yıllarına ilişkin tanzim edilen 01/06/2018 tarih ve 22527 sayılı defter ve belge isteme yazısının, davacının işyeri adresi adresinde tebliğe çalışıldığı, davacının bizzat imzadan imtina etmesi üzerine tebliğ mazbatasının arka kısmına ve görüşme mektubunun üzerine tebliğ memuru tarafından davacının imzadan imtina ettiği hususunu açıklayan şerh düşülerek imza ve tarih atıldığının anlaşıldığı olayda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca davacının imzadan imtina ettiği 04/06/2018 tarihinde anılan yazı tebliğ edilmiş sayıldığı halde dava konusu döneme ait defter ve belgelerin ibraz edilmediği ve defter ve belgelerin ibraz edilememe nedeni olarak herhangi bir mücbir sebep belirtilmediği görüldüğünden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak matrahın davacının vermiş olduğu beyanların dikkate alınması sonucu tespit edildiği ve sahte fatura düzenlediği ya da kullandığı yönünde yeterli delillerin ortaya konulmadığı böylece 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yer alan koşullar olayda gerçekleşmediğinden vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacıdan defter ve belgelerinin istenilmesine ilişkin tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren pusulanın düzenlenmediği, ilgili tebliğ alındısına tebligat pusulasının kapıya yapıştırıldığı yönünde şerh düşülmediği, sadece imzadan imtina edildiğinin ve tebliğ edilemediğinin belirtildiği bu haliyle mazbatanın tarafları bağlayacak ve gerçek durumu açıklığa kavuşturacak bir şekilde tutanak haline getirilerek imzadan imtina etme durumunun hukuken açıklığa kavuşturulmadığı ve dolayısıyla defter ve belge isteme yazısı 213 sayılı Kanun'un 102. maddesine usule uygun tebliğ edilmediğinden dava konusu döneme ait defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kaldırıktan sonra dava konusu cezalı vergi kaldırılmış, davalı idare istinaf başvurusu ise reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Defter ve belge isteme yazısının işyeri adresinde tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat alındısının imzadan imtina etmesi üzerine yoklama memurunca tebligat alındısının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren görüşme mektubunun belirtilen tarihte bırakılmak suretiyle tebliğ edildiği, söz konusu tebliğe rağmen dava konusu döneme ait defter ve belge ibraz edilmediğinden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Defter ve belge isteme yazısına ait tebliğin 213 sayılı Kanun'un 102. maddesine uygun yapılmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.