DANIŞTAY 3. DAIRE

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/1925 E.  ,  2024/784 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/1925
Karar No : 2024/784

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve sıfır araç alım satımı ve kiralama faaliyeti dışında kullandığı hariç olmak üzere aldığı ikinci el araçlara ilişkin katma değer vergilerini indirime konu ettiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporu uyarınca yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Mart ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile aynı yılın Mart ila Haziran dönemleri için bir kat, Temmuz ila Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat ve Kasım dönemi için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına, kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re'sen salınan gelir vergisine karşı açılan dava, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden dava konusu tarhiyatın sahte belge düzenlemeden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, düzenlediği belgelerin gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden dava konusu tarhiyatın sahte fatura kullanımından kaynaklanan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nda ikinci el araç alım ve satımı yapanların bu alımlarında yüklendikleri katma değer vergisini indirim konusu edemeyeceklerine dair bir düzenleme bulunmadığı dikkate alındığında, kıyas ve yorum yoluyla davacının ikinci el araç alımıyla yüklendiği katma değer vergisi indirimleri reddedilemeyeceğinden, dava konusu tarhiyatın sözü edilen indirimlerin reddinden kaynaklanan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan 2016 yılı içinde kesinleşen cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının ilgili dönemlerde kısmen sahte fatura düzenlediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği hususlarının vergi inceleme raporuyla somut olarak ortaya konulduğu, ayrıca mevzuat gereği 2016 yılında sıfır araç alımı ve kiralama faaliyeti dışında kullandığı hariç olmak üzere aldığı ikinci el araçlara ilişkin katma değer vergisini indirim konusu yapamayacağı, dava konusu olayda tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleştiği, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.