DANIŞTAY 3. DAIRE

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2022/1273 E.  ,  2023/3869 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/1273
Karar No : 2023/3869

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına … tarih ve … sayılı tahakkuk fişi üzerine 2017 yılı için tahakkuk eden kurumlar vergisi ve hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan %5 oranındaki vergi indirimi kapsamında 560.445,97-TL tutarında indirim hesaplandığı, bu tutarın aynı beyannamede mahsup imkânı bulunmadığından 2018 yılının Ocak-Mart dönemi geçici vergisinden mahsup edilmesi istemiyle yaptığı düzeltme ve şikâyet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ihtirazi kayıtla ödediği 560.445,97-TL kurum geçici vergisi ve 44.386,80-TL gecikme zammının faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile dava konusu işlemin iptaline ve ödenen tutarın yasal faizi ile birlikte iadesine karar verildiği, anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusunun … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile kabul edilerek davanın reddedilmesi üzerine davacı adına 2017 yılına ilişkin olarak 560.445,97-TL tutarında kurumlar vergisi ile 269.574,51-TL tutarında gecikme faizinin tahakkuk ettirildiğinin anlaşıldığı olayda Mahkemelerince verilen karar sonrasında davalı idarece söz konusu mahsup işlemi gerçekleştirilmiş ise de söz konusu kararın istinaf aşamasında kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi üzerine ödenmemiş hale gelen vergi aslının 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisine değil, 2018 yılının Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergisine ait olduğu, davacı tarafından 560.445,97-TL tutarındaki vergi aslı ile 104.245,75-TL tutarındaki gecikme zammının 05/06/2020 tarihinde ödendiği, 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan kurumlar vergisi borcunun yıl içerisinde geçici vergiler ile ödendiği ve anılan döneme ilişkin davacının kurumlar vergisi borcu bulunmadığı anlaşıldığından, davacı adına 2017 yılı için tahakkuk ettirilen 560.445,97-TL tutarındaki kurumlar vergisi ile hesaplanan 269.574,51-TL tutarındaki gecikme faizinin 156.361,63-TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, gecikme faizinin 113.212,88-TL'lik kısmının sayılı düzeltme fişi ile terkin edildiği dikkate alındığında davanın bu kısmının konusuz kaldığı gerekçesiyle kurumlar vergisi ile hesaplanan gecikme faizinin 156.361,63-TL'ye isabet eden kısmı kaldırılmış, gecikme faizinin 113.212,88 TL'lik kısmı yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yapılan işlemlerin yeniden değerlendirilmesi neticesinde dava konusu tahakkuk fişi ile tahakkuk ettirilen 269.547,51-TL gecikme faizinin 113.212,88-TL’lik kısmının davacıya iade edildiği, geriye kalan tahakkuk eden kurumlar vergisi ile 05/06/2020 tarihinden sonraya isabet eden hesaplanan gecikme faizinin davacının 193 sayılı Kanun’un mükerrer 121. maddesi hükümlerinden faydalanamayacağından ötürü tahakkuk ettiği ve kesinleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 2018 yılının Ocak-Mart dönemi geçici vergisine mahsup edilen vergi indirimi için 2017 yılı kurumlar vergisine ilişkin tahakkukun yapılamayacağı ve üzerinden gecikme faizi hesaplanamayacağı, 2017 yılına ilişkin eksik tahakkukun söz konusu olmadığı dolayısıyla düzenlenen tahakkuk fişinde hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı şirketin 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimi uygulaması gereğince %5 oranında hesaplanan tutarın aynı beyannamede mahsup imkanı bulunmadığından takip eden 2018 yılının Ocak-Mart dönemine ait beyanname üzerinden tahakkuk eden geçici vergiden mahsup edilmesi talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemi iptal eden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra davanın reddi yolunda verilen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararı, Danıştay Üçüncü Dairesinin 18/10/2023 tarih ve E:2020/3589, K:2023/3866 sayılı kararıyla bozulduğundan Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle dava konusu kurumlar vergisi ve hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması ilişkin karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararda sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.