DANIŞTAY 13. DAIRE

Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2018/540 E.  ,  2023/4821 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2018/540
Karar No:2023/4821

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI): … İletişim Hizmetleri A.Ş.
VEKİLLERİ : Av. … ,
Av. …

2- (DAVALI): … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararıyla kabul edilen ve … tarih ve … sayılı işlemle tebliğ edilen 2015 yılı Elektronik Haberleşme Geçiş Hakkı Tarifesi'nin 2.4, 3.4 maddeleri ile "Açıklamalar" kısmında yer alan 2., 5., 13., 24. maddeleri ile 4. maddesindeki "...İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi tarafından 2015 ve takip eden diğer yıllarda yeni bir ücret tarifesi kararı alınıncaya kadar aynı tarife her yıl %10 fazlası (mevzuatta aksi belirtilmediği sürece) uygulanır." ibaresinin ve anılan maddelere yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı Bilgi İşlem Daire Başkanlığı Elektronik Sistemler Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; dava konusu Tarifenin 2.4., 3.4. Maddeleri ile "Açıklamalar" kısmında yer alan 2. maddesi, 4. maddesindeki "...İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi tarafından 2015 ve takip eden diğer yıllarda yeni bir ücret tarifesi kararı alınıncaya kadar aynı tarife her yıl %10 fazlası (mevzuatta aksi belirtilmediği sürece) uygulanır." ibaresi, 5. maddesi ve 13. maddesi yönünden; anılan düzenlemelerin iptali istemiyle açılan davada … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla dava konusu maddelerin iptaline karar verildiği, bu nedenle mezkûr maddeler ve ibare hakkında karar verilmesine yer olmadığı;

Dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 24. maddesi yönünden; anılan maddenin uygulanmasına yönelik 3.4. ve 13. maddelerinin iptal edilmiş olması ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 4. ve 23/2. maddesine uygun olarak davalı idarece hiçbir işletmeye ayrıcalık tanınmayarak taleplerinin ayrım gözetilmeksizin şeffaf bir şekilde değerlendirilmesi gerekirken, serbest ve etkin rekabet ortamına idareye bağlı iştirakler lehine, diğer işletmecilerin de aleyhine olacak şekilde ayrıcalık tanınması suretiyle getirilen düzenlemenin serbest rekabet ilkesine ve hukuka aykırı olduğu sonucuna varıldığı,
Belirtilen gerekçelerle, Tarifenin dava konusu 2.4., 3.4. Maddeleri ile "Açıklamalar" kısmında yer alan 2. maddesi, 4. maddesindeki "...İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi tarafından 2015 ve takip eden diğer yıllarda yeni bir ücret tarifesi kararı alınıncaya kadar aynı tarife her yıl %10 fazlası (mevzuatta aksi belirtilmediği sürece) uygulanır." ibaresi, 5. Maddesi ve 13. maddesi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına; 24. maddesi yönünden ise iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; dava konusu Tarifenin 2.4. ve 3.4. maddelerinin incelenmesinden; Tarifenin sözü edilen maddelerinde belirlenen geçiş hakkı ücretinin, Yönetmelik ile 2013 yılı için 1,00-TL, 3.4. maddesindeki yerler için ise 10,00-TL olarak tespit edildiği, yine Yönetmeliğin 9. maddesine göre, 2014 yılında ÜFE oranında artırılarak geçiş hakkı ücretinin 2.4 maddesinde belirtilen alt yapı tesisleri için 1,20-TL, 3.4. maddesindeki yerler için ise 12,00-TL'ye ulaştığı, 2015 yılı için yapılan ÜFE oranındaki artırım dikkate alındığında Tarife ile getirilen artışın ÜFE oranının altında kaldığı görüldüğünden, KDV ilave edilerek hesaplama yapılması ve artırımların ÜFE oranlarının altında tespit edilmesi karşısında Tarifenin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı;
Dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 2. maddesinin incelenmesinden; davalı idarece, 5809 sayılı Kanun'un amacı ve 23. maddesinde yer alan açık kuralın ihlâl edilerek, geçiş hakkı talepleri konusunda kendisine ayrıcalıklı ve sınırsız bir takdir alanı oluşturmak suretiyle yürürlüğe konulan maddede hukuka uygunluk bulunmadığı;
Dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 4. maddesinin ikinci cümlesinin incelenmesinden; Tarifenin dava konusu kuralıyla, idarenin, yeni bir Tarife yürürlüğe girene kadar Türkiye İstatistik Kurumu'nca yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE) oranının %10'u aşması hâlinde bile önceki yıl Tarifesinin %10'u oranında artış yapılarak uygulanmasını kabul ettiği, ÜFE oranının %10'un altında kalması hâlinde ise Sabit ve Mobil Haberleşme Altyapısı veya Şebekelerinde Kullanılan Her Türlü Kablo ve Benzeri Gerecin Taşınmazlardan Geçirilmesine İlişkin Yönetmeliğe göre ücret belirleneceğinin açık olduğu, bu hâliyle idarenin işleyişi gereğince süresi içinde yeni Tarifenin yürürlüğe konulamadığı durumlara özgü olarak, bu geçiş kuralıyla yeni Tarifesine ÜFE oranını geçmemek koşuluyla bir üst sınır getirmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı;
Dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 5. maddesinin incelenmesinden; bu maddeyle elektronik haberleşme hizmeti sunmak için gerekli şebeke ve altyapı hizmetinden faydalanmak isteyen şirketler ile davalı Belediyenin faaliyet konusu bunlarla aynı olan iştirakleri arasında ayırım yapılarak, Belediye şirketine geçiş hakkı ücretlerinden muaf tutulması suretiyle ayrıcalık tanındığı, buna karşılık 5809 sayılı Kanun uyarınca, geçiş hakkı sağlayıcılarının işletmelere sunmuş oldukları hizmetlerde, hiçbir işletmeci arasında ayrım gözetilmeksizin serbest ve etkin rekabet ortamını korumaları gerektiği, 5809 sayılı Kanun veya ilgili Yönetmelikte hiçbir işletmeye geçiş hakkı ücretlerini ödeme noktasında bir muafiyet tanınmadığı anlaşıldığından, davalı idarece hiçbir işletmeye ayrıcalık tanınmayarak taleplerinin ayrım gözetilmeksizin şeffaf bir şekilde değerlendirilmesi gerekirken, idareye bağlı iştirakler lehine ayrıcalık tanınması suretiyle getirilen düzenlemede, davalı idarenin iştirakleri yönünden serbest rekabet ilkesine ve hukuka uygunluk bulunmadığı;
Dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 13. maddesinin incelenmesinden; geçiş hakkı sağlayıcısı konumunda olan davalı idarenin, 27/12/2012 tarihinden önce tesis edilen altyapılar yönünden, mevcut altyapıyı kullanmak isteyen her işletmeciyi, altyapı katılım bedeli olarak 2.1 Tarife pozunda "birim altyapı maliyeti olarak TL/m için belirlediği 100-TL'nın 1/2'si veya altyapıda belirli iyileştirmelerin yapılması hâlinde 1/3'ü oranında ödeme yapmakla yükümlü kıldığı, böylece kurulum maliyetlerine eşit oranda katkı sağlayacak, maliyet odaklı ve makul kâr oranına dayanan bir yöntem benimsenmediği, diğer yandan, maliyetini üstlenmediği, yani güzergahın tesisi işletmeci tarafından yapıldığı hâlde, kullanımı talep eden 2., 3. ve diğer işletmecilerin katkı bedelini İBB'ye ödemesi, daha önce altyapı katılım bedeli altyapıyı tesis eden işletmeciye ödendi ise ödeme miktarı gözetilmeksizin altyapı katılım bedelinin İBB'ye ödenmesi yükümlülüğü getirildiği, maliyet odaklı, makul bir kâr marjı ile sunulması gereken hizmetin kâr amaçlı olarak sunulduğu, böylece mevzuatta öngörülen temel ilkeler ihlâl edildiğinden hukuka uygunluk bulunmadığı;
Dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 24. maddesinin incelenmesinden; kararın Tarifenin 3.4. maddesine ve "Açıklamalar" kısmındaki 13. maddesine ilişkin bölümünde ortaya konulan gerekçeler çerçevesinde, Tarifenin 24. maddesinin açıklanan bölümünde hukuka ve dayanılan kurallara aykırı bir yön olmadığı, bununla birlikte, maddenin son tümcesinde altyapı katılım bedellerinin İBB'ye ödenmesi ile ilgili işlemlerde kısmının 13. maddesine yapılan yollama, atıf yapılan düzenlemenin hukuka aykırı olması nedeniyle dayanaktan yoksun kaldığı, bu nedenle maddenin son tümcesinde "altyapı katılım bedelleri" yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı;
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, Mahkeme kararının, Tarifenin 2.4. ve 3.4. maddeleri ile "Açıklamalar" kısmındaki 4. maddesinin ikinci cümlesi yönünden dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısmı ile Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 24. maddesinin son tümcesinde yer alan "Altyapı katılım ve ..." ile "madde 13.." ibareleri dışında kalan bölümlerinin iptaline yönelik kısmının kaldırılmasına, bu kısımlar yönünden davanın reddine; diğer kısımlar yönünden ise davalı idarenin istinaf başvurusunun belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, 2012 yılından beri süregelen uyuşmazlığın davalı tarafından tek taraflı olarak fahiş ücretlendirmelere devam edilmesinden kaynaklandığı, 2014 yılı tarifesinin bir kısmı ile 2012 ve 2013 yılı tarifelerinin bütün olarak Mahkeme kararları ile iptal edildiği, 2015, 2016 ve 2017 yılı tarifelerinin de aynı nedenlerle dava konusu edildiği, bir düzenleyici işlemin iptali edilmesinin, ona bağlı olarak tesis edilen işlemleri de yapıldıkları tarihten itibaren ortadan kaldırdığı, 5809 sayılı Kanun uyarınca tarifelerin taraflarca serbestçe belirlenmesi gerektiği, davalı idarenin tek taraflı belirlediği geçiş hakkı bedelleri ile mevcut şebekenin işletilmesi veya yeni altyapı tesisinin mümkün olmadığı, altyapı işletme maliyetlerinin bu nedenle yükselmesinin abone (tüketici) mağduriyetine neden olduğu, geçiş hakkı konusunda düzenleme yapma yetkisinin Ulaştırma Bakanlığı'nda olduğu, davalı belediyenin bu alanda düzenleme yapamayacağı; Tarifenin 2.4. maddesi yönünden, 2010 yılı dahil önceki yıllar geçiş hakkı tarifelerinde ortak altyapı tesis eden işletmecinin geçiş hakkı bedeli ödememesinin kabul edildiği, hukuki belirlilik olmadığı, Tarifenin 3.4. maddesi ve "Açıklamalar" kısmındaki 19. maddesi yönünden; Yönetmeliğe aykırı olarak, metro, tramvay, tünel ve benzeri tesisleri dışında olmasına rağmen davalı idarece tesis edilmiş “her tür güzergah” için bu bedelin alınmasının kararlaştırıldığı, bunların üst sınır tarifesine göre ücretlendirilmesi gerektiği, Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 2. maddesi yönünden; 5809 sayılı Kanun uyarınca geçiş hakkı taleplerinin değerlendirilmesinde işletmeciler arasında ayrım gözetilmeksizin şetfaf davranılacağının belirtildiği, madde ile idareye sınırsız bir takdir hakkı verildiği, düzenlemenin konusu itibarıyla tarife ile düzenlenecek bir husus olmadığı, Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 4. maddesi yönünden; davalının Kanun ve Yönetmelik gereğini yerine getirmeyerek işletmeci tarafları sürece dahil etmediği gibi, Yönetmelikte açık hüküm olmasına rağmen usulsüz bir şekilde artış şartı belirlediği, Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 5. maddesi yönünden; önceki tarifelerde, ortak altyapıyı tesis eden işletmecilerin sonradan gelen istekli işletmeci ya da kurumlardan katılım ve bakım bedellerini alması gereğine ilişkin düzenlemeler olduğu, işletmecilerce büyük mali yatırımlar ile tesis edilen alt yapıların hiçbir sınırlama olmaksızın kamu kurum ve kuruluşları ile davalı idarenin Genel Müdürlük ve iştiraklerine ücretsiz olarak kullandırılmasının ayrımcılık yasağına ve rekabet ilkelerine açıkça aykırı olduğu, alt yapıdan, birer özel hukuk tüzel kişisi olan ve ticari esaslara göre kâr amacıyla faaliyet gösteren davalı idare iştiraklerine de yararlanma hakkı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, amaç unsuru bakımından da hukuka aykırı olduğu, Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 13. maddesi yönünden; maliyet paylaşım esasına dayalı olarak daha önce tüm altyapı katılım bedelleri altyapıyı tesis eden işletmeciye ödenmekte iken, madde ile davalı idareye hiçbir mali katkısı olmadan doğrudan işletmeciler tarafından yapılan yatırım üzerinden gelir elde elme imkânı sağlandığı, maddenin Ortak Yerleşim ve Tesis Paylaşımına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin amacına ve ilkelerine aykırı olduğu, idarenin bir faaliyetten karşılık alabilmesinin “kanuni idare” ilkesi gereğince ancak bu konuda yasal bir dayanak olması hâlinde mümkün olduğu, düzenlemenin işletmeciler arasında maliyet esaslı paylaşım oranlarını bozacağı, Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 24. maddesi yönünden; 2015 yılı tarifesi ile maddeye eklenen ifadelerin haksız bir uygulamaya sebebiyet vereceği, “maliyet odaklı paylaşım" ve “taleplerin ekonomik açıdan orantılı ve makul olması” esaslarına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, dava konusu tarifenin hazırlanması sırasında davacı tarafın da içinde bulunduğu işlermecilere görüşlerinin sorulduğu, Tarifenin bildirilen görüşler dikkate alınarak hazırlandığı, belirlenen ücretlerin yönetmelikte yer alan ücretlerle uyumlu olduğu, yönetmelikteki ücretlere KDV'nin dahil edilmediği, dava konusu tarifede yer alan ücretlere KDV miktarı da ilave edilmek suretiyle ücretlerin tespit edildiği, fahiş olduğu iddia olunan küçük fiyat farklarının bundan kaynaklandığı, 2014 yılı Tarifesinde yer alan bazı ücretlere dava konusu 2015 Tarifesinde yer verilmediği, Tarifeye yönetmelikteki üst sınır yansıtılarak ÜFE oranında artırım yapıldığı; Tarifenin "Açıklamalar" kısmındaki 2. maddesinin 27/12/2012 tarihinden sonra tesis edilen/edilecek altyapılarda uygulama alanı bulamadığı, maddenin idari, teknik, mali ve hukuki olarak özel sözleşme koşullarına tabi önceki altyapılara ilişkin olduğu, bu altyapıların kendilerince kullanılamadığı gibi kullandırılamadığı, Tarifenin "Açıklamalar" kısmının 5. maddesindeki ortak haberleşme altyapılarının ücretsiz kullanımına imkân sağlayan kuralın işletmecilerin itirazları dikkate alınarak Tarifeden çıkarıldığı, bu madde gereği altyapıların ücretsiz olarak kullanımının mümkün olmadığı, Tarifenin "Açıklamalar" kısmının 13. ve 24. maddesi uyarınca 2. maddedeki gerekçeyle altyapı katılım bedeli hesabı yapılmadığı, Tarifenin "Açıklamalar" kısmının 18. maddesinde “01.01.2011 tarihine kadar tesis edilen ortak elektronik haberleşme altyapılarından 2010 yılı İBB Geçiş Hakkı Tarifesinde belirtildiği üzere İBB'nin kullanımı karşılığı ücret ödenmeyecektir.” ifadesi eklendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu kararın davanın reddine ilişkin kısmının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'UN DÜŞÜNCESİ : Davalı idarenin temyiz isteminin reddi, davacı şirketin temyiz isteminin ise kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararıyla 2015 yılı Elektronik Haberleşme Geçiş Hakkı Tarifesi kabule edilmiştir.
Bu tarife davacıya … tarih ve … sayılı işlemle tebliğ edilmiştir.
Bunun üzerine davacı tarafından, Tarifenin 2.4, 3.4 maddeleri ile "Açıklamalar" kısmında yer alan 2., 5., 13., 24. maddeleri ve 4. maddesindeki "...İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi tarafından 2015 ve takip eden diğer yıllarda yeni bir ücret tarifesi kararı alınıncaya kadar aynı tarife her yıl %10 fazlası (mevzuatta aksi belirtilmediği sürece) uygulanır." ibaresine itiraz edilmiş, yapılan itirazın … tarih ve … sayılı Bilgi İşlem Daire Başkanlığı Elektronik Sistemler Müdürlüğü işlemiyle reddi üzerine, bu işlem ile anılan düzenlemelerin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:
27/12/2012 tarih ve 28510 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Sabit ve Mobil Haberleşme Altyapısı veya Şebekelerinde Kullanılan Her Türlü Kablo ve Benzeri Gerecin Taşınmazlardan Geçirilmesine İlişkin Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Yönetmeliğin amacı; sabit ve mobil haberleşme altyapısı veya şebekelerinde kullanılan her türlü kablo ve benzeri gerecin taşınmazlardan geçirilmesiyle ilgili geçiş hakkına, bu hakka ilişkin uygulanacak ücret tarifesine ve bu Yönetmelik kapsamındaki işlemlerin denetlenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir."; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, "Bu Yönetmelik; sabit ve mobil haberleşme altyapısı veya şebekelerinde kullanılan her türlü kablo ve benzeri gerecin taşınmazlardan geçirilmesiyle ilgili geçiş haklarını, bu haklara ilişkin ücret tarifelerini, bu Yönetmelikte belirtilen işlemlerin denetlenmesini ve geçiş hakkını kullanacak işletmeciler ile geçiş hakkı sağlayıcılarının yükümlülüklerini kapsar."; "Tanımlar ve kısaltmalar" başlıklı 4. maddesinde, "... d) Geçiş hakkı: İşletmecilere; elektronik haberleşme hizmeti sunmak için gerekli şebeke ve altyapıyı kurmak, kaldırmak, bakım ve onarım yapmak gibi amaçlarla kamu ve özel mülkiyet alanlarının altından, üstünden ve üzerinden geçmeleri için tanınan hakları, e) Geçiş hakkı ücreti: İşletmecinin, geçiş hakkı karşılığında geçiş hakkı sağlayıcısına ödeyeceği ücreti, f) Geçiş hakkı ücret tarifesi: Ek-1’de yer alan Geçiş Hakkı Ücret Tarifesi Üst Sınırları Tablosunda belirtilen yerlerde, geçiş hakkını kullanacak işletmecilerden talep edilen ücretlerin üst sınırlarını gösteren fiyat tarifesini,..."; "Geçiş hakkı ücretleri" başlıklı 9. maddesinde, "(1) Geçiş hakkı kullanımında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine ait mülkiyet alanları dışında kalan yerler için GHS tarafından, geçiş hakkını kullanan işletmeciden talep edilen geçiş hakkı ücreti, Geçiş Hakkı Ücret Tarifesinde belirtilen fiyatları aşamaz. (2) Tapuda kamu kurum ve kuruluşları adına kayıtlı taşınmazlar için belirtilen ücret üst sınırı hariç olmak üzere, Geçiş Hakkı Ücret Tarifesinde yer alan üst sınırları belirten fiyatlar, her mali yılın başında Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE) oranında artırılarak tespit edilir.
(3) İlk yıldan sonraki geçiş hakkı ücretleri; bir önceki yıl geçiş hakkı ücretine en fazla Türkiye İstatistik Kurumunca yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE) oranında artırım yapılması suretiyle tespit edilir. ..." kuralları yer almıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında, dava konusu Tarifenin 2.4, 3.4 maddeleri ile "Açıklamalar" kısmında yer alan 2., 5., 13., 24. maddeleri yönünden hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu Tarifenin "Açıklamalar" kısmında yer alan 4. maddesinin ikinci cümlesine yönelik davanın reddine ilişkin kısmı yönünden;
Aktarılan kurallardan, sabit ve mobil haberleşme altyapısı veya şebekelerinde kullanılan her türlü kablo ve benzeri gerecin taşınmazlardan geçirilmesiyle ilgili geçiş hakkına uygulanacak ücret tarifesine ilişkin usul ve esasları belirleyen Yönetmelik uyarınca, geçiş hakkının, işletmecilere, elektronik haberleşme hizmeti sunmak için gerekli şebeke ve altyapıyı kurmak, kaldırmak, bakım ve onarım yapmak gibi amaçlarla kamu ve özel mülkiyet alanlarının altından, üstünden ve üzerinden geçmeleri için tanınan haklar olduğu, geçiş hakkı ücretinin, işletmecinin geçiş hakkı karşılığında geçiş hakkı sağlayıcısına ödeyeceği ücret olduğu, geçiş hakkını kullanan işletmeciden talep edilen geçiş hakkı ücretinin Yönetmelik ekindeki Geçiş Hakkı Ücret Tarifesinde belirtilen fiyatları aşamayacağı, Tarifede yer alan üst sınırları belirten fiyatların, her mali yılın başında Türkiye İstatistik Kurumu'nca yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE) oranında artırılarak tespit edileceği, ilk yıldan sonraki geçiş hakkı ücretlerinin, bir önceki yıl geçiş hakkı ücretine en fazla ÜFE oranında artırılarak tespit edileceği anlaşılmaktadır.
Tarifenin kısmındaki 4. maddesinin dava konusu ikinci cümlesinde, "İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi tarafından 2015 ve takip eden diğer yıllarda yeni bir ücret tarifesi kararı alınıncaya kadar aynı tarife her yıl %10 fazlası (mevzuatta aksi belirtilmediği sürece) ile uygulanır." kuralı yer almıştır.
Bu itibarla, Sabit ve Mobil Haberleşme Altyapısı veya Şebekelerinde Kullanılan Her Türlü Kablo ve Benzeri Gerecin Taşınmazlardan Geçirilmesine İlişkin Yönetmelik uyarınca, geçiş hakkı sağlayıcıları tarafından geçiş hakkını kullanan işletmecilerden istenecek ilk yıldan sonraki geçiş hakkı ücretlerinin, bir önceki yıl geçiş hakkı ücretine en fazla ÜFE oranında artırım yapılarak tespit edilmesi gerektiğinden, davalı idarece anılan kurala aykırı olarak, Tarifedeki ücretlerin yeni bir ücret tarifesi kararı alınıncaya kadar aynı tarifenin her yıl %10 fazlasının uygulanacağı yolunda getirilen düzenlemede hukuka uygunluk, belirtilen düzenleme yönünden karar verilmesine yer olmadığı yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin kabulü ile davanın bu kısım yönünden reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz isteminin ise kısmen reddine,
2. Dava konusu Tarifenin 2.4., 3.4. maddeleri ve "Açıklamalar" kısmında yer alan 2. maddesi, 4. maddesinin ikinci cümlesi, 5. maddesi, 13. maddesi yönünden karar verilmesine yer olmadığı; "Açıklamalar" kısmında yer alan 24. maddesi yönünden ise dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun, Tarifenin 2.4. ve 3.4. maddeleri yönünden dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısmı ile Tarifenin kısmındaki 24. maddesinin son tümcesinde yer alan "Altyapı katılım ve ..." ile "madde 13.." ibareleri dışında kalan bölümlerinin iptaline yönelik kısmının kaldırılmasına, bu kısımlar yönünden davanın reddine; diğer kısımlar yönünden ise davalı idarenin istinaf başvurusunun gerekçeli reddine ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … İdarî Dava Dairesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının bu kısmının ONANMASINA;
3. Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, Tarifenin dava konusu kısmındaki 4. maddesinin ikinci cümlesi yönünden karar verilmesine yer olmadığı yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davanın bu cümle yönünden reddine ilişkin kısmının BOZULMASINA;
5. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.