DANIŞTAY 13. DAIRE

Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2016/4502 E.  ,  2022/5376 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2016/4502
Karar No:2022/5376

TEMYİZ EDEN (DAVACI): … Elektrik Dağıtım A.Ş.

KARŞI TARAF (DAVALI): … Kurumu
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 2010 yılında 2. Uygulama Dönemi’ne (2011-2015) ilişkin hedef-kayıp oranları belirlenirken trafo kaybı (%3,5 oranında) tahakkukuna izin veren düzenlemenin 2. Uygulama Dönemi’nin başladığı tarih itibarıyla yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle, uğranıldığı ileri sürülen zarardan bahisle davacı şirket tarafından yapılan düzeltme istemine ilişkin başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; 20/02/2011 tarih ve 27852 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile Kayıp Katsayıları Hesaplama Metodolojisinde değişiklik yapıldığı, alçak gerilim tarafından ölçülen özel trafo sahibi müşterilerden trafo kaybı alınması uygulamasına son verildiği, aksi takdirde teknik kayıp hesabının tüketiciye yansıtılması sonucunun doğacağı, teknik kayıp hesabında dikkate alınan bir kaybın ayrıca tüketiciye yansıtılmasının mükerrerlik oluşturacağı anlaşıldığından, davalı idarece trafo kaybı tahakkukuna izin veren düzenlemenin yürürlükten kaldırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, özel trafolu müşterilerden trafo kaybı geliri elde edileceği için bu trafolardaki kaybın, kayıp-kaçak hedefinde alması gereken gelir içine koyulmadığı, kendileri tarafından yapılan tüm hesaplamaların ve tarife tekliflerinin % 3,5 trafo kaybı uygulamasına devam edileceği varsayımı ile yapıldığı, 01/09/2006 tarihinde yayınlanan Tarife Uygulama Usul ve Esaslarında özel müşterili trafo sahiplerinden % 3,5 oranında trafo kaybı alınması öngörülmüşken, 01/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 21 Dağıtım Şirketi İçin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslarda trafo kaybı uygulamasının EPDVUY Uyarınca Kayıp Katsayıları Hesaplama Metodolojisine göre yapılacağının düzenlendiği, 2007-2008-2009 yıllarına ilişkin gerçekleşme değerleri ile hesaplanan kayıp oranlarının, yürürlükteki Tarife Uygulama Usul ve Esaslarında belirtilen % 3,5 ilave trafo kaybı dâhil olacak şekilde Haziran 2010’da davalı idareye bildirildiği, dava konusu Kurul kararının alınmasına esas müzekkerede, şirketin zararının olduğu, bunu mevzuat gereği davalı idarenin düzeltmesi gerektiğinin belirtildiği, itirazlarının, teknik kayıp hesabından ziyade hedef kayıp-kaçak oranları belirlenirken dikkate alınan başlangıç değeri olup, söz konusu başlangıç değeri 2009 yılına ait fiili kayıp-kaçak oranı olduğu, davalı idarenin hedef kayıp-kaçak oranları trafo uygulaması devam edecekmiş şeklinde hesaplandığı, sonrasında trafo kaybı uygulamasının kaldırıldığı fakat hedef oranların bu doğrultuda revize edilmediği, trafo kaybı uygulamasının değişmesi ve hedef kayıp-kaçak oranlarının tam olarak bu doğrultuda belirlenmemiş olması nedeniyle şirketlerinin zarara uğradığı, Mahkemece eksik inceleme ve değerlendirme yapılarak karar verildiği, trafo kaybı uygulaması ortadan kalktığı için hedef kayıp oranı hesaplanmasına esas olan baz başlangıç değerinin de yeni mevzuat doğrultusunda yeniden hesaplanması ve hedef kayıp oranlarının bu hesaplamaya göre revize edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 29/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.