DANIŞTAY 10. DAIRE

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2019/10271 E.  ,  2023/6239 K.
"İçtihat Metni"T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2019/10271
Karar No : 2023/6239

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Turizm Seyahat ve Ticaret Ltd. Şti
VEKİLİ : Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : 1- … Bakanlığı / …
VEKİLİ : 1. Hukuk Müşaviri Yard. V. …
2- … Valiliği
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN KONUSU: Davacı şirkete ait … plakalı … model … marka otobüsün Van-Tatvan Karayolu Köprücük Köyü Tek Lokantası Mevkii'nde 26/10/1993 günü PKK terör örgütü mensupları tarafından durdurularak yakılması sebebiyle kullanılamaz hale geldiğinden bahisle uğranıldığı iddia olunan zararların tazmini istemiyle 5233 sayılı Yasa kapsamında yapılan başvuru neticesinde davacı şirkete 50.000 TL ödenmesine ilişkin … Valiliği Zarar Tespit Komisyonunun … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile araç bedeli karşılığında 300.000 TL ve aracın on iki yıl süresince işletilememesi sebebiyle oluştuğu iddia edilen kazanç kaybı karşılığında 400.000 TL olmak üzere toplam 700.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla Anayasa Mahkemesinin 12/01/2017 tarih ve 2014/4258 başvurulu numaralı kararı uyarınca dava dosyası yeniden incelenmek suretiyle 117.797,54 TL'nin idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine ilişkin kısım yönünden davanın kabulüne, 582.202,46 TL'lik kısım ile bu kısma ilişkin faiz talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince tarafların maddi tazminat istemlerinin esasına yönelik istinaf istemlerinin reddine, davalı idareler lehine reddedilen maddi tazminat için hükmedilen maktu vekalet ücretine ilişkin kısmına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, mahrum kalınan karın hesap edilmediği ve kararın bu yönüyle hukuka aykırı olduğu, 01/11/2017 tarihli bilirkişi raporunun sonuç bölümünde kazanç kaybı hesabının yapılabilmesi için eksikliklerin giderilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen Mahkeme tarafından eksikliğin giderilmediği ve eksik hüküm kurulduğu, reddedilen maddi tazminata ilişkin hesaplanacak vekalet ücretinin maktu olması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idareler tarafından, Mahkeme tarafından 2010 tarihinde davanın reddi yolunda verilen kararın usule uygun olduğu, temyize konu mahkeme kararının bu karar doğrultusunda bozulması gerektiği, Komisyon tarafından davacıya ödenmesine karar verilen miktarın davacının gerçek zararının çok üzerinde olduğu sabit iken miktarın davacı tarafça düşük bulunmasının ve istediği zarar kalemlerini de herhangi bir belge ile ispatlayamamış olmasının davacının haksız olduğunu gösterdiği, dava konusu aracın 1994 senesinde Bursa'ya, 1995 senesinde ise İstanbul'a nakil gittiği resmi yazılar ile sabit iken, olay sonrasında kullanılamaz durumda olduğu, aracın hurdası ile işlem yapılmadığı, olay yerinde bırakıldığı ile ilgili iddialarının gerçek dışı olduğu, yolcu otobüsünün olay sonrasında kullanılmaya devam ettiğinin ortada olduğu, bu nedenlerle kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idare İçişleri Bakanlığı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup, davacı ve diğer davalı Bitlis Valiliği tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin REDDİNE,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretlerinin tarafların aidiyetine göre iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.