YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/13306 E.  ,  2024/3260 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/315 E., 2015/62 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEMYİZ EDENLER : Şikâyetçi sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

Şikâyetçi - sanık ... hakkında katılan ...’ya karşı ve sanıklar İsa, Hüseyin ve Soner hakkında şikâyetçi sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, katılan ...'ya yönelik hükmün temyizi yönünden mahallinde incelenmesi gerektiği, şikâyetçi - sanık ...'a yönelik hükmün temyizi yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz istemleri itiraz kabul edilip, esasen bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılarak, itirazın reddedildiği anlaşılmakla temyiz incelemesinin nitelikli cinsel saldırı suçu ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı hükmünün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Şikâyetçi - sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddeleri ve sanıklar İsa, Hüseyin ve Soner hakkında şikâyetçi sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli ve 2014/315 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi - sanık ... hakkında; nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar Hüseyin İsa ve Soner hakkında; kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Şikâyetçi - Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Şikâyetçi - sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan dolayı hakkında verilen cezayı temyiz etiklerine, toplanan delillere, delil durumuna göre sanığa atfedilecek kusur ve sorumluluk yok iken, cezalandırılması ve lehe olan takdiri hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında cinsel saldırı suçundan beraatine karar verilmiş olmasına ve diğer sanıkların şikâyetçi sanık ...'ı darp ettiğinden cezalandırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen şikâyetçi sanık ... lehine iki adet vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Şikâyetçi - Sanık ... Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Beraat Kararı Verilmesi Nedeniyle Talep Edilen Vekâlet Ücreti Yönünden
Şikâyetçi - sanık hakkında; katılana karşı işlediği iddia edilen nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat kararı verildiği halde vekâlet ücretine hükmedilmediğinden bahisle sanık müdafisince temyiz talebinde bulunulmuş ise de sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp, bu kapsamda sanığın aynı davada yargılandığı katılana karşı kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmesinden dolayı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmış olup hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Şikâyetçi - Sanık ... Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Beraat Kararı Verilmesi Nedeniyle Talep Edilen Vekâlet Ücreti Yönünden
Gerekçenin bölümünde açıklanan nedenle Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2015 Tarihli ve 2014/315 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararında şikâyetçi - sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi - sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.