YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2022/16781 E.  ,  2023/4213 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/174 E., 2022/305 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2011/258 Esas, 2012/273 Karar sayılı kararı ile;
a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası ve altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ile beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuklar... haklarında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası ve altıncı fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ile beşinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve cezaların ertelenmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2011/258 Esas, 2012/273 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.07.2017 tarihli ve 2014/8780 Esas, 2017/3735 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocukların aşamalardaki istikrarlı ve uyumlu savunmaları, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, olay yeri olduğu iddia edilen okul tuvaletinin göz önünde, koridorun ortasında, öğretmen ile öğrencilerin ortak kullanımında olan, müdür odası, çay ocağı ve nöbetçi öğrenci masasının bir kaç metre uzağında ve kapısı açık bir tuvalet olduğunun dosya içindeki fotoğraflardan anlaşılması, mağdur hakkında alınan anal muayene raporları arasındaki çelişkiler, tanıkların mağdurun beyanları ile örtüşmeyen ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocukların, olay günü mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli ve 2017/296 Esas, 2018/58 Karar sayılı kararı ile;
a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuğun cinsel istismarı suçu hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuklar... haklarında; çocuğun cinsel istismarı suçu hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve cezaların ertelenmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve cezaların ertelenmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli ve 2017/296 Esas, 2018/58 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/7016 Esas, 2018/6355 Karar sayılı kararı ile, mahkemece direnme kararı verildiği anlaşıldığından, dosyanın bu hususta inceleme yapmakla görevli Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.06.2021 tarih ve 2018(Kapatılan)14-503 Esas, 2021/276 Karar sayılı kararı ile, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp önceki hükümlerden farklı kanun maddelerinin uygulanması, çocuğun cinsel istismarı suçundan ilk hükümdeki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmama gerekçesinin direnme hükmünde değiştirilmesi ve farklı bir cezaya hükmedilmesi nedeniyle yeni hüküm niteliğinde olduğundan dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/24926 Esas, 2022/783 Karar sayılı kararı ile ''Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, olay yeri olduğu iddia edilen okul tuvaletinin koridorun ortasında bulunup, mevcut haliyle öğretmen ile öğrencilerin ortak kullanımında olan ve müdür odası, çay ocağı ile nöbetçi öğrenci masasının bir kaç metre uzağında, kapısı açık bir tuvalet olduğunun dosyada yer alan fotoğraflardan anlaşılması, mağdur hakkında düzenlenen anal muayene raporları arasında çelişkiler bulunması, mağdur beyanlarıyla örtüşmeyen tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/305 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdur vekili
Süre tutum dilekçesi sunulmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü okulda suça sürüklenen çocukların katılan mağdurun tuvaletten çıkmasına izin vermedikleri, suça sürüklenen çocuklardan ...'ın kapıda beklediği, ...'ın ise katılan mağduru tuvalet yapılan bölmeye götürdüğü ve kapıyı kilitlediği, katılan mağdurun vücudunun çeşitli yerlerine elleri ile vurarak cinsel organını katılan mağdurun kalçasına soktuğu, suça sürüklenen çocukların bu suretle üzerilerine atılı suçları işledikleri iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

2. Olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocukların aşamalardaki istikrarlı ve uyumlu savunmaları, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, olay yeri olduğu iddia edilen okul tuvaletinin göz önünde koridorun ortasında bulunup, mevcut haliyle öğretmen ile öğrencilerin ortak kullanımında olan ve müdür odası, çay ocağı ile nöbetçi öğrenci masasının bir kaç metre uzağında, kapısı açık bir tuvalet olduğunun dosyada yer alan fotoğraflardan anlaşılması, katılan mağdur hakkında düzenlenen anal muayene raporları arasında çelişkiler bulunması, katılan mağdur beyanlarıyla örtüşmeyen tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından Mahkemece haklarında beraat hükümleri kurulmuştur.

3. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılan mağdur beyanları, katılanların ifadeleri, tanık anlatımları, doktor raporları, Beykoz Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce düzenlenen 05.01.2011 tarihli rapor, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.12.2011 tarihli raporu ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/305 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.