YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/5178 E.  ,  2024/2931 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/441 E., 2015/107 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'in, farklı zamanlarda katılan mağdureyi ikametine götürerek rızası dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı, sanık ...'ın da katılan mağdureyi ikametine götürerek rızası hilafına vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı iddiası ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2011/441 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların, atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Katılan mağdurenin istikrarlı anlatımları, iddiayı destekler mahiyetteki tanık anlatımı ve eylemden ötürü ruh sağlığının bozulduğunun tespiti karşısında sanıklar üzerine atılı suçların sabit olmasına karşın kurulan beraat hükümlerinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurenin maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip beyanlarının alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2011/441 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.