YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2021/4581 E.  ,  2024/3280 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/7 E., 2014/336 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel isitsmarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ile müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/6, 43/1, 53. maddeleri ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli ve 2014/7 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca netıceten 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ile Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Mahkemece mağdurenin gerçek kemik yaşının tespiti konusunda eksik araştırma yapıldığına, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne bu itibarla unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçlardan sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunmasının usül ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin gerekçeli kararı içeriğinden sanığın müdafisiz alınan 21.03.2013 tarihli kolluk beyanının yanı sıra Mahkeme kararı bulunmadan sanığın cep telefonu ile hafıza kartından elde edilen ses kaydı, görüntü, fotoğraflar ile bu konuda kollukça tanzim edilen 28.02.2013 tarihli cep telefonu inceleme tutanağının hükme esas alınmadıkları anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Suç tarihinin mahallinde 31.01.2013 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ile sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.