YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/4998 E.  ,  2024/2180 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/462 E. 2016/19 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.013 tarihli iddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında taksirle ölüme neden olma, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, imar kirliliğine neden olmak suçlarından; sanık ... hakkında 01.12.2014 tarihli iddianame ile taksirle ölüme neden olma, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2.Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli kararı ile ;
A. Sanık ... hakkında;
a- Taksirle ölüme neden olma suçundan 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ,
b- Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası,
c- İmar kirliliğine neden olma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ;
B. Sanık ... hakkında ;
a- Taksirle ölüme neden olma suçundan 24.300 TL adli para cezası ,
b- Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ,
c- İmar kirliliğine neden olma suçundan 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ;
C. Sanık ... hakkında;
a- Taksirle ölüme neden olma suçundan 24.300 TL adli para cezası ,
b- Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası , ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği sübuta, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkindir.
2.Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay, inşaat ve yapı ruhsatı bulunmayan
inşaat alanında yapılan zemin kırma ve yumuşatma çalışmaları sırasında maktülün ölümü ile sonuçlanan olayda, sanık ... Veysi'nin MSİ İnşaat isimli şirketin sahibi olup diğer sanık ...'ın söz konusu inşaatın saha sorumlusu olduğu,birleşen dosyanın sanığı Nasrettin'in ise inşaat alanına olaydan yaklaşık 2 hafta öncesinde delik açmak suretiyle izinsiz olarak patlayıcı maddelerin yerleştirilmesi sırasında etkin bir şekilde faaliyette bulunan başka bir inşaat şirketi sahibi ve de delik delme alet (aracının) nın kullanıcısı olduğu, olay günü inşaat sahasındaki çalışmada inşaatta çalışan ve de tanık V.A ile aynı kepçe içerisinde bulunan maktul ...'nın saha sorumlusu olan sanık ...'ın talimatları doğrultusunda kırıcı makinasına binerek kırıcıyı çalıştırdıkları, kısa bir süre sonra ard arda meydana gelen patlamalar neticesinde yerdeki taşların fırlamaya başlaması ve de kırıcının camlarına doğru gelmesi üzerine maktulün patlama sonucu meydana gelen beden travmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama neticesinde olay mahallinde yaşamını yitirdiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar ... ve ... hakkında taksirle ölüme neden olma ve tehlikeli maddeler izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından kurulan hükümler yönünden:
Sanıkların patlayıcı olarak kullanılan sodyum klorat maddesinin hayati risk taşıdığını bilebilecek durumda oldukları ve meydana gelebilecek kontrolsüz bir patlamada ölüme ve yaralamaya sebebiyet verebilecek kazayı ön gördükleri, ancak öngördükleri neticeyi istememelerine rağmen meydana gelen patlamada bir kişinin ölümüne sebep oldukları olayda "bilinçli taksirle " hareket ettikleri halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği cezalarında arttırım yapılmaması, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan temel ceza belirlenirken hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükümde , tekerrüre esas alınan Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/ 552 E., 2012/189 K. Sayılı ilama ilişkin suçun taksirle işlenmiş olması, nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tekerrüre esas olmadığı gözetilmemiş ise de; sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunması karşısında; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1. Olay tutanakları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, patlayıcı maddelere ilişkin inceleme ve bilirkişi raporları, kriminal raporları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına ait maktülün kesin ölüm sebebine ilişkin rapor, soruşturma ve yargılamalar aşamasında kusura ilişkin verilen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ;olayın meydana geldiği iş yerinin patlayıcı madde kullanma izin belgesinin bulunmadığı, sanıklar Mehmet Veysi ve Esat'ın inşaat sahasında herhangi bir iş güvenliği tedbirleri almaksızın patlayıcı madde kullanmak suretiyle faaliyetlerini sürdürdükleri, inşaat sahibi olan sanık ... Veysi'nin patlamanın meydana geldiği iş yerinde gerekli denetim ve gözetim görevini yapmayarak, iş yerinde patlayıcıların kullanılmasını önlememek ve işçilerin bu konuda bilgilendirilmesini sağlamayarak; saha sorumlusu olan diğer sanık ...'ın, iş yerinde bulundurulması ve kullanılması izne bağlı olan patlayıcı maddelerle işlem yapmadan önce yetkili makamlardan gerekli izinleri almaksızın,çalışan işçilerini patlayıcıların varlığı ve tehlikeleri konusunda bilgilendirmeyip gerekli eğitimlerini vermediği ve herhangi bir güvenlik önlemi almadığı halde, maktul ve tanığa bizzat talimat vererek iş makinesiyle kırma işlemi yaptırmak suretiyle yüklenen suçları işledikleri sabit görülmüştür. Mahkemenin kabul ve uygulamasında yukarıda yapılan eleştiriler dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B-Sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olma ve tehlikeli maddeler izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından kurulan hükümler yönünden :
Sanık ... hakkında atılı suçlardan yapılan soruşturmada, alınan bilirkişi raporunda sanığa kusur yüklenilmemesi nedeniyle Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2013 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir. Kesinleşen bu karar sonrası diğer sanıklar hakkında yürütülen yargılama aşamasında alınan 17.03.2014 tarihli raporda ise sanık ...'in asli kusurlu olduğunun belirtilmesi üzerine Mahkemece 13.11.2014 tarihli celsede verilen ara karar uyarınca sanık hakkında atılı suçlar nedeniyle suç duyurusunda bulunulmuş, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olma ve tehlikeli maddeler izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından açılan davanın ana dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de;
Suç ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172 nci maddenin ikinci fıkrasında ise "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Kovuşturma aşamasında, aynı vakıanın değerlendirilmesi sonucu oluşan farklı kanaat üzerine düzenlenen bilirkişi raporunun "yeni bir delil " olarak nitelendirilemeyeceği, yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
C- Sanıklar ... ve ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçu yönünden
1. Sanıkların yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.01.2016 tarihli mahkumiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında taksirle ölüme neden olma ve tehlikeli maddeler izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından kurulan hükümler yönünden:
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2013/462 Esas 2016/19 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olma ve tehlikeli maddeler izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından kurulan hükümler yönünden:
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2013/462 Esas 2016/19 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği oybirliğiyle BOZULMASINA,

C-Sanıklar ... ve ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçu yönünden
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle, Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2013/462 Esas, 2016/19 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.