YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/45 E.  ,  2023/4189 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından dava açılmıştır.
2. Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında eylem tek suç kabul edilerek başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
3. Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2013 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.09.2015 tarihli kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın müşteki ...'a, havalimanı gümrük bölümünde çalıştığı uygun fiyatlı elektronik eşya getirtebileceğini söylemesi üzerine, müştekinin kredi kartı ile şifresini sanığa verdiği, sanığın vadettiği bilgisayarı getirmediği, kredi kartından 290,00 TL para çektiği, zararı gidermediği, başka bir tarihte katılan ...'u arayarak matematik dersi almak istediğini söylediği, katılan ...'un, sanıkla görüşmek için belirttiği eve gittiği, sanığın katılan ...'a havalimanı gümrük bölümünde çalıştığını, uygun fiyatlı elektronik eşya getirebileceğini söylemesi üzerine katılan ...'un kendisi ve eşi İrem'e ait iki adet kredi kartını şifreleriyle birlikte sanığa verdiği, akabinde katılan ...'un bu durumu arkadaşı katılan ...'a anlattığı, katılan ...'un da bilgisayar almak istediği, babası katılan ...'e ait kredi kartını ve şifresini arkadaşı katılan ...'a verdiği, katılan ...'un da, katılan ...'e ait kredi kartını sanığa verdiği, ancak sanığın vadettiği ürünleri getirmediği, katılan ... ve eşi İrem'e ait kredi kartlarından ayrı ayrı 3.000,00 TL, katılan ...'in kredi kartından 4.400,00 TL paralar çektiğinin tespit edildiği, sanığın katılanlar ve müşteki ...ın zararını karşılamadığı, sanığın böylece farklı mağdurlara karşı başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Garanti bankası A.Ş. 07.01.2016 tarihli yazı cevabında, 21.02.2012 tarihinde katılan ...'e ait kredi kartı ile Göksu Kuyumculuk adlı iş yerinden tek seferde 2.200,00 TL ve 0,50 TL, aynı gün Emek Kuyumculuk isimli iş yerinden 1.034,00 TL tutarında işlemler yapıldığı, bahse konu kartın 22.02.2012 tarihinde başka karta devrolduğu bildirilmiş, kredi kartına ilişkin ekstreler yazı ekinde gönderilmiştir.
3. Akbank TAŞ. 07.01.2016 tarihli yazı cevabında gönderilen hesap özetlerinden, katılan ...'a ait kredi kartından 07.01.2012 tarihinde tek seferde 290,00 TL para çekme işlemi yapıldığı görülmüştür.
4. Garanti bankası A.Ş. 13.01.2016 tarihli yazı cevabında, katılan ...'a ait kartın 22.02.2012 tarihinde başka bir karta devredildiği, 1.340,00 TL tutarlı yapılan işlem olmadığı bildirilmiş ve yazı ekinde gönderilen kart ekstrelerinden 21.02.2012 tarihinde Altın ... Kuyumculuk isimli iş yerinden 8,00 TL, Bosh-Mehmet Ay isimli iş yerinden 11.00 TL, Altın ... isimli iş yerinden 50,00 TL ve 300,00 TL, Tascıoğlu Kuyumculuk isimli iş yerinden 990,00 TL harcama yapıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.2010 gün, 2010/7 Esas, 2010/65 Karar no'lu ve 04.03.2014 gün, 1439/104 sayılı ilamında belirtildiği üzere, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu, Yasadaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında banka veya kredi kartı ya da kart bilgilerinin hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralının uygulanarak failin her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "her ne surette olursa olsun" ifadesinin ise banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsadığı cihetle, somut olayda; sanığın mağdurların kredi kartlarını uygun fiyatlı teknolojik ürün alacağından bahisle hile ile ele geçirerek hesaplarından para çekme şeklindeki eyleminin ayrıca dolandırıcılık suçunu oluşturduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle tek suç kabul edilerek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Katılan ...'e ait kredi kartının, oğlu katılan ... tarafından sanığa teslim edildiği olayda suçtan zarar gören kart sahibi katılan ... olduğu halde, hükümde katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Sanığın katılan ...'a ait kredi kartından farklı zamanlarda harcama yapmış olması nedeniyle zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olay ve olgularda belirtilen hususlara göre, sanık havalimanında çalıştığı ve uygun fiyatlı ürün alabileceğinden bahisle mağdurların iradelerini fesada uğratarak kredi kartları ve şifrelerini aldıktan sonra vadettiği ürünleri teslim etmediği gibi rızaları dışında kredi kartlarından para çekerek menfaat temin ettiği olayda yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2015/1185 Esas, 2022/1943 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi. z