YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/4221 E.  ,  2023/4125 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 31.03.2021 tarih ve 2019/14015 Esas, 2021/6359 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...''gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada; basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında 11.02.2022 tarihli kararı ile 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2015 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesine karar verilerek sanık hakkında İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2022 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1. Suç işleme kastının bulunmadığına,
2. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, ayrıldığı 4 günlük özel izinden dönmediği, iki günlük süre de geçmiş olmasına rağmen dönmeyerek firar ettiği ve kovuşturma aşamasında yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz sebepleri yönünden;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın 24.09.2014-28.09.2014 tarihleri arasında 4 günlük özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde kovuşturma aşamasında kolluk görevlilerince yakalandığının; Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan 28.09.2014 tarihli tutanak, firar fişi ve sanığın kabulü birlikte değerlendirildiğinde sabit görüldüğünden ve sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.
İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan ''eylemine uyan'' ibaresinden sonra ''5275 sayılı Kanun'un 97/1 maddesi yollamasıyla'' ibaresinin eklenmesi sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.