YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2021/16773 E.  ,  2023/4515 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.
2. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının kabulüyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kaldırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b), ve (f) bentleri ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği,
1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmasının mümkün olmadığına,
2. Mağduru tehdit etmediğine,
3. Olayda nitelikli halleri gerçekleştirmediğine,
4. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin doğru olmadığına,
5. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
6. Tanık beyanlarını kabul etmediğine,
7. Hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
8. Eylemin cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirilmediğine,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre,
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dava konusu olay; olay günü mağdur ile arkadaşı A.B.K'nın kız meselesi nedeniyle kavga ettikleri, bu durumu öğrenen sanıkların mağduru cebir, tehdit ve hile ile alıkoydukları, zorla götürdükleri Yeni Meram Sanayi sitesinde bulunan boş arsada darp ettikleri, fotoğrafını çekip serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvuruları kabul edilerek, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mahkemece, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu hususları değerlendirilerek belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine aykırılık görülmemiş ve sanığın bu yöndeki temyiz itirazları reddedilmiştir.
2. Atılı eylemin suç tarihinde çocuk yaşta olan mağdura karşı silahtan sayılan sopa ve kemerle, birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Olay öncesinde, mağdur tarafından sanığa karşı herhangi bir haksız fiilin gerçekleştirilmemesi karşısında, sanığın haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.
4. Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları, tanık ifadeleri, adli muayene raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde karar verildi.