YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2020/19770 E.  ,  2023/4188 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı tespit edilmiştir.
Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarından dava açılmıştır.

2. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2016 Tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/10 Karar Sayılı Kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkumiyet kararı verilmiş, hırsızlık suçu yönünden ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, çalışma saatlerinin katılan ile farklı olması sebebiyle aynı anda iş yerinde olmalarının mümkün olmadığı, ortak arkadaşları olan ... isimli şahsa borç vermesine aracı olması ve kendisine borcun ödenmemesi nedeniyle kızgınlıkla şikayetçi olduğunu, savunmasını destekleyen tanık ... beyanlarının görmezden gelindiğini, tanık ... beyanı alınmadan eksik araştırma ile karar verildiği, hakkında mahkumiyet hükmü verilmesine yeterli delil olmadığı, kanun ve hukuka aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, katılan ile aynı iş yerinde çalışan sanığın, katılanın elbiselerini bıraktığı kilitsiz dolabı açarak pantolon cebinde bulunan banka kartını bulunduğu yerden alıp ATM aracılığıyla katılan hesabından 500,00 TL para çektiği, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Finansbank A.Ş. 21.11.2014 tarihli yazısı ekinde gönderilen hesap hareketleri incelendiğinde katılan hesabından 16.05.2014 günü saat 09:12:14 de 500,00 TL paranın çekildiği anlaşılmıştır.
3. 29.12.2014 tarihli CD Ön İzleme Tutanağında, katılan ...'e bankamatik kamera görüntüleri izletildiğinde CD'nin 04.37 saniyesinde katılan beyanına göre sanık ...'in kamera kayıt alanına yaya olarak geçtiği, CD'nin 11.07 saniyesinde İsmail 'ın ortada bulunan ATM cihazına geldiği ve bir müddet işlem yaptığı, 13.21 saniyede ATM cihazının yanında ayrıldığı, 25.18 saniyede İsmail'ın kameraya göre en yakın ATM cihazına geldiği ve bir müddet işlem yaptığı, 32.54 saniyede ATM cihazının yanından ayrıldığı, 35.30 saniyede İsmail'ın kameraya göre en yakın ATM cihazına geldiği ve bir müddet işlem yaptığı, 39.28 saniyede ATM cihazının yanından ayrıldığı belirtilmiştir.
4. Tanıklar M.B. Ve Ş.K.'nın katılanın sanığa kart verdiklerini görmediklerini beyan etmişlerdir.
5.Sanık savunmasında, kartı katılanın kendisine verdiğini ve isteği üzerine hesabından 500,00 TL parayı ATM'den çekerek katılana verdiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan verilen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı Yönünden ;
Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekrmiştir.

B. Sanık Hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden ;
Olay ve olgularda belirtilen hususlara göre sanığın olay günü katılan eşyaları arasından haber olmadan aldığı kredi kartı ile ATM den para çektiği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın gösterdiği tanıkların beyanlarını doğrulamaması, tanık olarak ismini verdiği ... ifadesinin yargılamayı uzatmak dışında neticeye etkili olmaması nedeniyle sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan verilen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı Yönünden
Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Samsun 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2016 Tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/10 Karar Sayılı Kararının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenlerle Samsun 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2016 Tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/10 Karar Sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.