YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/6778 E.  ,  2023/5561 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/652 E., 2022/682 K.
SUÇ : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2014/639 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca neticeten 16.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli ve 2021/12460 Esas, 2022/4847 Karar sayılı ilâmıyla, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince basit yargılama usulünün uygulanma şartları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/331 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararı, basit yargılama usulünün uygulanması suretiyle, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 12.480,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4.Anılan karara sanık ve katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/652 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca neticeten 16.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğinden usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Rize il merkezinde telefon tamirciliği işi ile uğraşan sanığın, kendisine getirilen ve iletişime kapanan cep telefonunun İMEİ numarasını değiştirerek kullanıma açtığından bahisle kamu davası açılmıştır.

2.Sanık soruşturma aşamasındaki ifadesinde, telefonun İMEİ numarasını değiştirip değiştirmediğini hatırlamadığını, genelde kendisine getirilen Çin malı telefonlara elinde hurda olarak bulunan cep telefonlarının İMEİ numarasını attığını, bu eylemin suç olduğunu bilmediğini beyan etmiş olup kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise, söz konu telefonun İMEİ numarasını değiştirmediğini ifade etmiş ancak soruşturma aşamasındaki beyanının da ... olduğunu belirtmiştir.

3.Diğer sanık ..., İMEİ değiştirme işlemini ...'a yaptırdığını beyan etmiş olup bu işlemi yapan kişinin ... olduğunu ayrıca teşhis de ettiği de görülmüştür.

4.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/652 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate

alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.