YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/17756 E.  ,  2024/2947 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2020/387 E., 2023/261 K.
SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit
HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek Karar Onama

Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2020/387 Esas, 2023/261 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2020/387 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Birden fazla kişi ile tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine kararı verilmiştir.

2. Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2020/387 Esas, 2023/261 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, "süresi içerisinde temyiz edilmediğinden reddine” karar verilmiştir.

III. GEREKÇE
Sanık, yüzüne karşı verilip 02.03.2023 tarihinde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.03.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2020/387 Esas, 2023/261 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy çokluğuyla 04.03.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanunun (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani on beş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğu açıkça vurgulanması karşısında; sanığın ilk temyiz istemi süresinde kabul edilerek ek kararın bozulması yerine sayın çoğunluğun kararın onanması kararına katılmıyorum.